csyasoo

No One Knows About Persian Cats (2009) - Kimsenin İran Kedilerinden Haberi Yok

2011-04-07T17:59:00.000+03:00

Bloğa yazmayı 2 ay önce bırakmıştım. Hala da kararım devam ediyor ama bir istisna söz konusu tek sefere mahsus. Çünkü izlediğim son film çok önemli bir durumu anlatıyor ve yönetmen Bahman Ghobadi'nin bizlerden isteği bu filmin daha çok izleyiciye ulaşması. Keza filmi internet ortamına da süren kendisi. Filmin teknik bakımdan incelemesini, oyunculuklarının nasıl olduğunu incelemeyeceğim bu yazıda. Bu yazı sadece farkındalık olsun diye yazıldı çünkü.

Kasi az gorbehaye irani khabar nadareh - No One Knows About Persian Cats ya da Kimsenin İran Kedilerinden Haberi Yok

İran'da uygulanan ve yıllardır süregelen 'sansür' den en çok canı yananlardan biri Bahman Ghobadi. Bu filminde ise Sinemacılara olan sansürü değil, "Eğer sinemacı olmasaydım müzisyen olurdum" dediği sektör üzerindeki sansürü, İran'da tek amacı kendi müziklerini yapabilmek olan gençlere yaşatılanlar üzerinden anlatıyor. Yönetmenin diğer filmleri gibi bu filmde suratınıza tokatı yapıştırıyor. Bahman Ghobadi yaşamdan kesitler sunan bir yönetmen. Filmlerinde yapaylığa yer yok. Her şey doğal. Kendisi için zamanında bu blogdaki bir filminin altına bir okuyucum "Bahman İran Sineması değil, Kürt Sineması yapıyor" demişti. Benim de tam olarak olmasa da katıldığım bir söylem. Kendisi İran ve Irak bölgeleri arasında yaşayan Kürt halkının çektiği çileleri insanın suratına çarpan filmler yaptı şu ana kadar. Ama bu filmle birlikte kendisinin İran Sineması'na ait olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.

Neyse konu dağılmasın. Amaç sistem üzerine yapılan ve içinde yapıcı eleştiriler barındıran bu film. Bakın Bahman Cannes'da yaptığı bir röportajında ne diyor;

"Bu filmi yaptığımda dakikası dakikasına çok korktum. Bu korku kendim için değil bir çok artistle çalıştığım grup içindi. Şu an benim için herşey sinema değil. Yolumu gerçekten kaybettim. Şu an benim hayatımı, işlerimi, durumumu konuştuğumuz için çok üzgünüm. Kim olduğumu, ülkemin neresi olduğunu bilmiyorum." -Bahman Ghobadi

Röportajı izlemek için tıklayın
Yukarıda dediğim gibi filmi internete Bahman Ghobadi sürüyor ve sonuna bir dakikalık bir video ekliyor. Video aşağıda ve tercüme ettiğim kadarıyla Bahman'ın anlattıklarıda videonun hemen altında;

Merhaba sevgili İran'lılar. Ben Bahman Ghobadi: No One Knows About Persian Cats filminin yönetmeni. Filmimi herhangi bir ücret ödemeden izleyebildiğinizden dolayı gurur duyuyorum. Helal olsun. Siz de herkese dağıtabilirsiniz. Çünkü İran'da bizim filmlerimizin sinemalarda gösterilmesi yasak. Sizden iki şey istiyoruz. Birincisi: Daha büyük ekranlarda ve daha iyi ses kalitesinde filmi izleyin. İkincisi ise: Eğer bu filmdeki çocuklar gibi underground müzikle ilgilenen bildiğiniz kız/erkek varsa onları sadece destekleyin. Onlar İran'da hükümet ve diğer organizasyonların destekleri olmadan çok zor şartlarda çalışıyor. İran'ın geleceği bu çocukların ve diğer artistlerin ellerinde. - Bahman Ghobadi

İşte Bahman Ghobadi hiç bir karşılık beklemeden ülkesini bu denli güzel ve en iyi bildiği yolla eleştirebilecek bir yönetmen. Tam anlamıyla bir sanatçı. Siz de bu filmi izleyin ve çevrenizdekilerin izlemesini sağlayın. Bahman bunu İran'lı vatandaşları için yapmış ama bizlerin de izlemesi ve Bahman'a destek olması gerek.

Kendim çevirmeye çalıştım dediklerini. İkinci videonun ingilizce alt yazısı mevcuttu elimde ondan faydalandım. Eksiklerim varsa affola.

Bu blog miadını doldurmuştur.

2011-02-16T01:36:00.008+02:00

Bu bloğu 05.07.2009 tarihinde açmışım. Belki de daha önce açmış olabilirim ama

ilk girdiğim yazının tarihi başta verdiğim tarih. Wordpress kullanıcısıydım ilk

başlarda ve bu bloğu ilk açtığımda oradaki yazıları taşımıştım buraya. 1.5 sene

yi biraz geçmişiz. Aralıksız yazmaya çalıştığım dönemlere çoğu zaman ihanet

edip yazamamıştım. Son dönemde kendimce çok şey yazdım falan ama artık

yeter. Bu blog miadını doldurmuştur. Oscar'a doğru tahminler, yazılar falan
yazacaktım ama hepsi bu vakit itibariyle son buldu. Zaman ayıramamak bu noktalara
kadar getirdi durumu. Önümüzdeki günlerde yine yolculuk, sonrası ise tam anlamı ile
bir muamma. Ayrıca yeni bir başlangıç. Bir daha buraya yazar mıyım bilmiyorum. Açık
bir kapı her zaman var ama çok büyük bir ihtimalle dokunulmadan kalacak o kapı.

Okuyanlara, vakit ayırıp yorum yapanlara sevgiler saygılar.

Belki bir gün başka bir blogda görüşmek dileğiyle.

05.07.2009 - 16.02.2011

Edit: Vedamı Brahms'ın 5 nolu Macar Dansı ile yapmak istediğimi farkettim sonra. İyi dinlemeler.

Masumiyet (1997)

2011-02-14T19:50:00.003+02:00

Zeki Demirkubuz ve sinemasıyla sonunda tanıştım ve tanışmamı sağlayan ilk film Masumiyet oldu. 1997 yapım tarihli bu filmi uzun uzadıya anlatmaya, üzerinde bir çok tahlil yapmaya gerek olabilir. Ama ondört senelik bu film hakkında şu ana kadar benim yazabileceğimden daha iyi yazılar kesinlikle yazılmış ve okunmuştur. Film çok başarılı. Demirkubuz'un sinema dilinin herkese hitap etmediği çoğu kişi tarafından dile getirilen bir konudur. Ama bu sözlere rağmen içinde oluşan önyargı bu film ile ortadan kalktı. Ağır ilerleyen ve sağlam karakterler üzerine oturtulan hikayeleri sevdiğimden dolayı film beni yakaladı ve beni karakterlerin yanına oturtarak içine aldı diyebilirim. Film hakkında söylemek istediğim oyuncuların müthişliği. özellikle Haluk Bilginer'in. O kadar iyi oynuyor ki... Bu kısacık yazıya Bilginer'in filmdeki o harika tiratını vererek nokta koyalım. Orada oturan Bekir(Haluk Bilginer) bana/bize/size ve Yusuf(Güven Kıraç)'a hikayeyi bakın şöyle anlatıyor;

8/10

Bu kaltakla aynı mahallede büyüdük. Mevlanakapı’da. Babası zabıtaydı. Alkolik hasta bi adamdı rahmetli, erkenden de gitti zaten. Bu anasıyla yoksul, perişan... Bizim tuzumuz kuruydu, hacı babam yapmış bi şeyler. Bi de zagor vardı. Bizim eski evin kiracısının oğlu. Babası flimciydi Yeşilçam'da. Cepçilik, arpacılık, her yol vardı itte. Ama sevimli, yakışıklı oğlandı. Bizimkine aşık etmiş kendini. Ben efendi oğlanım, okul mokul takılıyorum o zamanlar. Öylece büyüdük gittik işte. Ne bok varsa hep askerliği beklerdim. Dört sene kaldı, üç sene kaldı... Sonunda o da geldi gittik. Bizde de herkes bunu bekliyormuş; gelir gelmez yapıştılar yakama. Ev düzüldü, kız bulundu, çeyiz falan filan... nikahlandık. İki taksi bi dükkan verdi peder... Dükkanda koltuk moltuk satardım. Bi gün bu orospu çıkageldi. Hiç unutmam, görür görmez cız etti içim. Böyle basma bi etek dizine kadar, çorap yok, üstünde açık bi bluz, saçlar maçlar... pırlanta anlıyacağın. Şunun bunun fiyatını sordu, dalga geçti benimle. Kanıma girdi o gün. Tabii taktım ben bunu kafaya. Ertesi gün bi soruşturma... dediklerine göre yemeyen kalmamış mahallede. Ama asıl zagor’a kesikmiş. Zagor’da kaftiden içerde o sıra. Bi gün, süslenmiş püslenmiş; zırt geçti dükkanın önünden. Yazıldım peşine. Tuhafiyeciye gitti, pastaneden çıktı; minibüs otobüs, geldik sağmalcılar’a; benim içimde bi sıkıntı. Şşi anladım tabii: zagor’u ziyarete gidiyo. Bi tuhaf oldum, piçi de kıskandım. Uzatmayalım çaresiz evlendik ötekiyle. O ara zagor içerden çıktı. Sonra bi duyduk; kaçmış bunlar. Altı ay mı bi sene mi; kayıp. Hep rüyalarıma girerdi orospu. O gün dükkana gelişini hiç unutamadım. Benimkine bile dokunamaz oldum. Sonra bi daha duyduk ki iki kişiyi deşmiş zagor: biri polis, ikisinin de gırtlağını kesmiş. Karakolda beş gün beş gece işkence buna. Arkadaşlarının öcünü alıyorlar. Kaltağa da öyle... önce öldü dediler zagor’a, sonra komalık. Ankara’da oluyor bunlar. Bizimki bi gün çıkageldi mahalleye. Zagor içerde, en iyisinden müebbet. Bi sabah dükkana geldim, baktım bu oturuyo. önce tanıyamadım. Anlayınca içim cız etti. Cız etti de ne? tornavida yemiş gibi oldu. Çökmüş, zayıflamış, bembeyaz bi surat... Ama bu sefer başka güzel orospu. Orhan'ın şarkıları gibi. Kalktı böyle, dimdik konuşmaya başladı. Dedi para lazım, çok para. zagor’a avukat tutacakmış. İlerde öderim dedi. Esnafız ya biz de, “nasıl?” diye sormuş bulunduk. Orospuluk yaparım dedi, istersen metresin olurum. İçime bişey oturdu ağlamaya başladım, ama ne ağlamak! İşte o gün bi inandım orospuyla tam yirmi yıl geçti. Uzatmayalım, zagor’a müebbet verdiler. Ama rahat durmaz ki piç! ha birini şişledi, ha firara teşebbüs; o şehir senin bu şehir benim, cezaevlerini gezip duruyo. Orospu da peşinden. Sonunda dayanamadım: ben de onun peşinden... Önce dükkan gitti, ardından taksiler. Karı terk etti, peder kapıları kapadı. Yunus gibi aşk uğruna düştük yollara. İş bilmem, zanaat yok. Bu tınmıyo hiç. İlk yıllar ufak kahpeliklere başladı, sonra alıştı. Gözünü yumup yatıyo milletin altına. Gel dönelim diye çok yalvardım. Evlenelim, pederi kandırırım, zagor’a bakarız: yok. Kancık köpek gibi izini sürüyo itin. N’aptı buna anlamadım. Kaç defa dönüp gittim İstanbul’a. yeminler ettim. Doktorlar, hocalar kar etmedi. her seferinde yine peşinde buldum kendimi. Bi keresinde döndüm, biriyle evlenmiş bu, hamile... Beni abisiyim diye yutturduk herife. Nedense rahatladım, ohh dedim, kurtuluyorum. Bu da akıllanmış görünüyo. Yüzü gözü düzelmiş, çocuk diyo başka bişey demiyo. Sinop’ta oluyo bunlar. Ben de döndüm İstanbul’a. doğumuna yakın, zagor bi isyana karışıyor gene. Hemen paketleyip diyarbakır cezaevine postalıyorlar. Çok geçmeden bizimki depreşiyo gene; o halinle kalk git sen Diyarbakır’a, üç gün ortadan kaybol... herif kafayı yiyo tabii. Dönünce bi dayak buna: eşşek sudan gelinceye kadar. Kızın sakatlığı bu yüzden. Sonra çocuğu doğuruyo. Durum hemen anlaşılmamış. Ortaya çıkınca bi gece esrarı çekip takıyo herife bıçağı. Çocuğu da alıp vın Diyarbakır’a, zagor’un peşine. Allahtan herif delikanlı çıkıyo da şikayet etmiyo. Ben o ara İstanbul’da taksiden yolumu buluyorum. Epey bi zaman böyle geçti. Yine her gece rüyalarımda bu. Zagor’un Diyarbakır cezaevinde olduğunu duymuştum o sıralar. Bi gece bi büyükle eve geldim. Hepsini içtim. Zurnayım tabi. Bi ara gözümü açıp baktım: karlı dağlar geçiyo. Bi daa açtım, başımda bi çocuk, kalk abi, Diyarbakır’a geldik diyo. Baktım, sahiden Diyarbakır’dayım. bi soruşturma... Kale mahallesi vardır oranın, bi gecekonduda buldum, malımı bilmez miyim? Görünce hiç şaşırmadı. Hiç bişey demedik. O gece oturup düşündüm. Oğlum Bekir dedim kendi kendime, yolu yok çekeceksin. İsyan etmenin faydası yok, kaderin böyle, yol belli, eğ başını, usul usul yürü şimdi.
Ogün bugün usul usul yürüyorum işte

Not: Ekşi'den zimmer 34'ün entrysinden aldım konuşmanın metnini.

Kebab Connection (2004)

2011-02-14T19:35:00.000+02:00

Hamburg'da yaşayan Türk kökenli bir ailenin en büyük çocuğu İbo(Denis Moschitto)'nun tek hayali, hayranı olduğu Bruce Lee'den esinlenmeleriyle içinde oluşan Almanya'da yapılan ilk Kung Fu filmini çekmektir. Buna ilk adım olarak amcasının işlettiği Türk lokantasının reklam filmlerini çekmeye başlar. Reklam filmlerini çekmeyi sürdürürken de bir yapımcının kapısını aşındırmaya devam eder. Hayat böyle akıp giderken oyunculuk hayalleriyle yaşayan sevgilisi Titzi(Nora Tschirner) hamile olduğunu söyler ve sancılı bir dönem başlamış olur.

Senaryosunu Fatih Akın'ın yazdığı, yönetmenliğini ise Anno Saul'un yaptığı film Alman-Türk ortak yapımı ve 2004 yılına ait. Filmde yukarıdaki isimlerin dışında İbo'nun - bir Alman kızdan asla torun sahibi olmak istemeyen - babası rolü ile Güven Kıraç, anne rolünde ise Nursel Köse yer alıyor. Ayrıca Sibel Kekilli ise ufak bir rolle karşımıza çıkan ayrı bir isim. Film iki sevgili arasındaki ilişkinin zamansız gelen bir çocuk nedeniyle nerelere vardığını, o çocuğu kabul etmek istemeyen dedenin zaman geçtikçe değişen tavırlarını ve saçma sapan önyargıların günler akıp giderken yavaş yavaş yıkıldığını anlatıyor. Vasatın üstünde bir yapım. Oyunculuklar ahım şahım değil ama eğlenceli ve farklı bir şeyler isteyenler için zaman geçirmek için izlenebilecek bir film.

Not: Nora Tschirner sözüm sana. Eğer bu satırları okursan seninle evlenmek istediğimi bilesin.

6/10

Fragman için Tıklayın

Olan - Biten vol.3

2011-02-11T03:04:00.001+02:00

(Umut Sarıkaya)

Yolculuk yapıldı. Bazı şeyler ertelendi ve haftaya bir yolculuk daha yapılacak bu yüzden.
Sıkıntıdan ve yokluktan dublajlı bir şekilde Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl (2003)'ü izledim.
Otobüste bilmem kaçıncı kez Celda 211'i seyrettim.
Sonunda Glee döndü. Hemde iki bölüm birden.
How I Met Your Mother'ın da iki haftalık aradan sonra güzel bir bölümü yayınlandı ve konuk oyuncu olarak Katy Perry yer aldı bu bölümde.
Bu gece Big Bang'in ve Spartacus'ün yeni bölümleri çıkıyor.
Bir ay önce aldığım Kürk Mantolu Madonna'yı nihayet elime aldım ve bitirdim. Keşke bitmeseydi ama.. Mükemmel bir kitap ve insan kitap okurken ağlar mı? sorusunu size sordurtuyor. Kendimden çok şey buldum diyebilirim kitapta ve ilerleyen günlerde blogda hakkında yazarım.
Bir hafta sonra tekrar bir yolculuğa çıkacağımdan Oscar filmlerini askıya alabilirim. O zamana kadar izleyebildiklerimi sizlerle paylaşmak niyetim sürüyor hala.
Sonunda Zeki Demirkubuz sinemasıyla tanıştım.
Masumiyet'i izledim dün ve çok beğendim. Blogdaki yerini alacaktır.
Blogdaki yerini alacaktır diyorum ama inşallah alır. Çünkü daha Majid Majidi'nin yazmadığım fimleri bekliyor. Aynı şekilde Bahman Ghobadi'nin de bir filmi bekleyenler arasında.
Bunlara ek olarak yine bu ara zamanında Hürriyet Film Kulübü'nden aldığım Kebab Connection'ı izledim ve o da bekliyor malesef.
İzlenmesi gereken videolar bu haftalık şunlar;
Carl Sagan - Pale Blue Dot/Soluk Mavi Nokta
This Week in Unnecessary Censorship - LOST Edition Çok güzel bir Lost videosu. Sansürler cuk diye oturmuş ve sonda yer alan Locke'un sansürü bomba. "I fuck your son's dog"
Canlı Para - Top İkilemi(Alkışlarla Yaşıyorum) Hangi sporda 'top' yoktur ? Türk televizyonunun eşcinsellerle imtihanı. Dikkatlice bakarsanız reyting uğruna sürekli yarışmalara bu insanları çıkardıklarını ve onlar üzerinden prim yaptıklarını görebilirsiniz.
Charlie Chaplin - City Lights Filmin finali. Ağlatır.
Çiçek Abbas - Fon Müziği Müthiş bir eser. Cahit Berkay'a saygılarla.
Sezen aksu - Sorma Ne Haldeyim(Facebook) Sonbahar filminden kesitler ve eşsiz bir Sezen Aksu parçası. Mükemmel ötesi bir videodur bana göre.
LOST - Desmond Contacts Penny Lost demişken, en duygusal Lost sahnesi olabilir. Desmond ve Penny'nin o hafızalara kazınan telefon konuşması. Çok özledim Lost'u bu arada. Çok...
Volkswagen Commercial: The Force Bir Star Wars hayranı olarak çok başarılı bulduğum bir reklam. Oldum olası reklamları sevmişimdir ve bir ara reklamcı olma hayalleri taşıyordum. Bu bağlamda gördüğüm en başarılı reklamlar arasına tepelerden girmiştir bu reklam.
Daha yavruyken rakı masalarına meze oldu. Yazık oldu!(Vimeo) “Hayat bazılarına neden gülmez? Bilinmez. Anlaşılmaz. O da yaşıtları gibi özgürce gezip dolaşmayı hayal etmişti ama olmadı. Kader ağlarını örmüştü bi kere. O ne kadar çırpınırsa çırpınsın o ağlardan kurtulamadı...."
Beril sen dev bir kedisin - adnan hoca.(Facebook) Adnan hoca yine durmamış.
Me at the zoo Youtube'a yüklenen ilk videodur kendisi.
Vivaldi - Four Seasons (Winter) Dört mevsimden en sevdiğim Vivaldi eseridir. Vivaldi hastasıyım bu arada.
Dünya tarihinde bir ilk Telsiz ile Telefon konuşması(Facebook) Arka Sokaklar saçmalığının vardığı en son nokta.
Gelelim okunması gereken yazılara;
Kırmızı Gül Buz İçinde / SIRRI SÜREYYA ÖNDER “...Ordan bi hamal tuttum, o adam öylece baktı. Ondan sonra ‘Ne bu’ dedi. ‘Öğrenciydi’ dedim. ‘Burada işkencede öldürdüler, Çorum’a götürecem’ dedim. Diyarbakırlı hamal ağlamaya başladı, ‘Ben almayayım o 5 lirayı, helal olsun’ dedi. Ağladı, yürüdü gitti.”
Tarihe Geçeceksiniz | Afili Filintalar "Ve nihayet benzer yaşlardayken, kuvvetle muhtemel ki, elifi mertek sanan bazı amcalar, bu insanların bu işleri yaparken iki tek atıp atmama konusunda ehil olamayacaklarına dair bir yasa çıkardılar. Ben çok tebrik ediyorum kendilerini; tarihe 24 ayar altın harflerle geçecekler."
Mısır'dan Ertuğrul Özkök'e yanıt "Şalakani, Mısır'da laiklerin İslamcılarla ortak hareketini eleştiren Özkök'e yanıt verdi: "Cami yegâne toplanma yeri. İran değil Türkiye'yi istiyoruz".
Sahipsiz sanayide iki patlama: 10 ölü Defne Joy'un yanında hiç değeri yok bu ülkenin işçilerinin, değil mi sayın medya?
Askere insan hakkı dersi Güzel bir haber. Bravo Tsk.
Piramitlerden sağlam, Nil’den coşkulu | Afili Filintalar "Siviller birbirine güveniyor. Sosyalistler, Cuma hutbesi dinliyor. Dindarlar demokratik çözümü destekliyor, tam anlamıyla bir aydınlanma yaşıyoruz. Katliam tehdidi, polisin saldırıları sökmüyor. Tahrir Meydanı’ndaki milyonlarca devrimci, sadece gündemi değil, hissiyatı da belirliyor. Hikayenin kahramanını, maceranın yönünü, metnin anafikrini de değiştirdi."
Bre Zeki, Erzurum ne ki Ankara yayla, yayla! / SIRRI SÜREYYA ÖNDER "Demirkubuz öyle değil. Doğrudan, affedersiniz ama ağır konuşuyor. Kaç kere vuracak oldu bana, “Abi ben askerliğimi yapmışım, çoluk çocuğum var, nefsime ağır gelir!” dedim de kendini tuttu..."
BATUM KIŞLAYA KOŞANER MECLİS’E Süheyl Batum hakkında yorum yaparsam çok ağır konuşurum gibime geliyor ondan yapmayayım en iyisi. çeync yor pozişıns beyler diyorum.
'Kardeşim intihar etmedi, öldürüldü' - Online BirGün Milli Savunma Bakanı Vecdi Gönül, son beş yıl içinde 408 askerin intihar ettiğini açıkladı. Birçoğu ‘şüpheli ölüm’ olan söz konusu olayla ilgili Gönül’ün yaptığı açıklamaya ilk tepki yine bir asker ailesinden geldi. Kayseri 1. Komando Tugayı’nda askerlik yaptığı sırada ‘şüpheli bir şekilde ölen’ ama yetkililerce kayıtlara ‘intihar’ olarak geçen 22 yaşındaki Şükrü Kaşıkçı’ın ailesi olayın intihar değil ‘cinayet’ olduğunu iddia etti.
Emin Çölaşan'a neden güvenmemeliyiz? - Online BirGün Solcuyum diye geçinen Ulusalcılar okusun. "Çölaşan’ın 12 Eylül’deki işkencelerin asılsız olduğunu iddia eden haberlerinden, devlet adına cinayetler işleyen Sabah Ketene diye birini nasıl kahraman ilan ettiğinden, AKP’nin yüzde 48’le iktidar olduğu seçimden sonra nasıl “uzayda yaşadığını itiraf ettiğinden” söz etmiştim. Bu nedenlerle Emin Çölaşan’ın halkın yazarı olamayacağını yazmıştım."
Her Türk asker doğar, sadece polisler yırtar! Bu yazı ise dünden. Mükemmel olmuş. "Evvela görev bilinci, sorumluluk duygusu, Türklük gurur ve şuuru ve de İslam ahlakıyla gayrete gelip suç duyurusunda bulunacaklar için bir not: Bu yazı, halkı askerlikten soğutma yazısı değildir! "

Yollar. Kimi karlı, kimi yağmurlu...

2011-02-07T14:55:00.004+02:00

İşte gene yollara düştüm
hem yalnızım, hem değilim

M.C.Anday

Bugün geri dönüş, iki hafta sonra yeni yolculuklar. O zaman daha güzel olacak ama. Aylardır görülmeyenler görülecek. Bir aydır binlerce kilometre yol yaptım ulan. Devamı da gelecek hani.

City Lights (1931)

2011-02-06T00:18:00.002+02:00

Charlie Chaplin filmlerini izleme serüvenim araya sıkışan Oscar, İran Sineması, diğer film ve diziler yüzünden biraz sekteye uğramış durumda. Ama bugün önceliği Chaplin'in 1931 yapımı City Lights(Şehir Işıkları)'ına verdim. Fakat Chaplin'in The Kid'inde olduğu gibi bu filmin de Kemal Sunal'ın oynadığı bir versiyonunun bulunduğunu farkettim. Bahsettiğim film 1983 yapımı, daha önce bir kaç kez izlediğim En Büyük Şaban filmi.

Şarlo gözleri görmeyen, büyükannesiyle yaşayan ve geçimini küçücük sepetinde sattığı çiçekler sayesinde kazanan kıza aşık oluverir ilk görüşte. Sürekli cadde üstünde gördüğü o kızı düşünürken, bir gece yarısı yatmak için sahil kenarındaki banka uzandığı sırada , kendisini ayağına bağladığı taşla denizin derin sularına atmak isteyen sarhoş bir adamı görür. Adamı vazgeçirmeye çalışır ve bu uğraşlarının sonucu bir hayat kurtarır. Hatasının farkına varan sarhoş ise Şarlo'yu evine davet eder. Yalnız ortada bir sorun vardır. Sarhoş adam ayıldığı zaman Şarlo'yu hatırlamamakta, alkollü olduğu zamanlarda ise Şarlo'yu en iyi arkadaşı olarak adlandırmaktadır. Filmin devamında ise Şarlo'nun trajikomik halleri ile birlikte kör kıza olan aşkı karşısında neler yapabileceklerine tanık oluyorsunuz. 1931 yapımı olan bu film başyapıt kelimesinin karşılığı olarak size sunulabilir. Chaplin o muhteşem zekasını mükemmel kullanıyor ve her sahnede bunu görebiliyorsunuz. Film komedi ağırlıklı ama dram içeren sahneler o kadar içten ki gözleriniz dolması kuvvetle muhtemel. Ayrıca bütün Chaplin filmlerinde olduğu gibi çok iyi müzikler yine akıp giden sahnelere eşlik ediyor. Son olarak başta dediğim gibi filmin Kemal Sunal versiyonu ise bir esinlenmeden çok bir remake, yani yeniden çevrilmesi olmuş.
8/10

Sonbahar (2008)

2011-02-05T01:00:00.001+02:00

"Bu film benim vicdan borcumdu"

Bu söz filmin senaristi ve yönetmeni olan Özcan Alper'e ait. Film; 'Hayata Dönüş Operasyonu' adı altında gerçekleştirilen ama çoğumuzun '19 Aralık Katliamı' olarak bildiği, 'F Tipi' cezaevlerine karşı başlatılan ölüm oruçlarını durdurmak amacı! ile eylemcilere karşı yapılan müdahale sonrası hayatta kalanların neler yaşadığını 'Yusuf' karakteri üzerinden bizlere anlatıyor.

Yapılan tetkikler sonrasında ciğerlerinin çok kötü durumda olduğu ve bir kaç ay ömrü kaldığı anlaşılan Yusuf(Onur Saylak) bu nedenden dolayı tahliye edilir ve devletin bir hediyesi! olarak son zamanlarını hapishane dışında tamamlamasına izin verilir. On yıl siyasi nedenlerden ötürü yattığı hapishaneden, unutamayacağı anıları da yanına alarak Çamlıhemşin-Fırtına Vadisi’ndeki köyüne döner. Yusuf'un köyde sadece annesi kalmıştır. Hapiste yatarken babası ölmüş, kız kardeşi ise evlenerek başka bir şehre gitmiştir. Son zamanlarını yıllardır yolunu gözleyen anasının yanında geçirecektir. Yusuf öleceğini kimseye söylemez, söyleyemez. Ne kadar acı bir durum değil mi? Herkes öleceğini bilir. Elbet bir gün gerçekleşecektir ama Yusuf gibi ne zaman gerçekleşeceğini bilmez. Bununla yaşamak nasıldır, hiç düşündünüz mü? Yusuf, bu sebeplerden dolayı Mikail(Serkan Keskin)'in; "ilkbaharda çıkarız yaylaya" demesi karşısında duraksıyor. Öleceğini bile bile aşık oluyor birde. Meyhanedeki konsomatris Elka(Megi Aboulzade), Karadeniz'in karşısında küçücük çocuğunu bırakmış bu kadına kaptırıyor gönlünü. İşin acı tarafı tek taraflı kalmıyor, Elka'nın da gönlü kayıyor Yusuf'a. Tüm bu yaşananlar olurken her şeyi bitirecek o gün sessiz sessiz, kendisini sadece Yusuf'un öksürüklerinde duyurarak yakşalıyor...

Yönetmen Özcan Alper'in Sonbahar ilk filmi ve yukarıda yazdığım gibi senaryo da kendisine ait. İlk filmi olmasına rağmen çok başarılı olduğunu belirtmekte fayda var. Yusuf'un iç dünyasında yaşadıklarını filmin çekildiği yerleri ve doğayı kullanarak çok iyi tasvir ediyor. Arada kullandığı Hayata Dönüş Operasyonu'na ve bazı gösterilere ait görüntüler ise gayet anlamlıydı. Ö.Alper'in yanında, görüntü yönetmeni Feza Çaldıran da hakkını vermek lazım. Muhteşem bir sinematografi örneği sunuyor biz izleyicilere. Film, Uzak İhtimal ile birlikte Türk Sineması'nda en beğendiğim görüntü yönetimine sahip - Nuri Bilge Ceylan niye yok diyenler için henüz izlemedim kendisinin filmlerini . Yusuf karakteri ile başrolde gördüğümüz Onur Saylak ise döktürmüş ve kendisinin ilk sinema filmi olduğunu da not düşelim. Keza Elka'yı oynayan Megi Aboulzade de. Son olarak filmin harika müziklere sahip olduğunu ve Sonbahar'ın katıldığı festivallerden bir çok ödülle döndüğünü belirterek fragmanı da verip yazıyı noktalıyorum.

7.5/10

True Grit (2010)

2011-02-03T23:58:00.002+02:00

Oscar adaylarını değerlendirmeye tüm hızıyla devam ediyoruz. 1969 yapımı True Grit (1969) filmininin Coen karkeşler tarafından yeniden uyarlanan versiyonu ile karşınızdayız bu sefer. Başrollerde Jeff Bridges ve Hailee Steinfeld'in oynadığı filmde Matt Damon ise yan karakter olarak karşımıza çıkıyor. Filmin konusunu Mattie Ross(Hailee Steinfeld)'un filmin başında anlatmaya başladığı hikaye için kullandığı cümlelerle anlatalım;

İnsanlar, genç bir kızın babasının intikamını almak için. kış vakti evden ayrılabileceğini akıllarının ucundan bile geçirmezdi. Ama oldu. Tom Chaney isimli bir korkak, babamı vurduğunda daha 14 yaşındaydım. Babamı öldürüp, atını ve pantolununun cebinde taşıdığı iki California altınını çalmış. Chaney, yevmiyeyle çalışan bir işçiydi. Babam, aldığı yabani midillileri getirmesine yardım etsin diye onu Fort Smith'e çağırmıştı. Chaney kasabada sarhoş olup kumar oynamış ve tüm parasını kaybetmiş. Dolandırıldığını düşünmüş. Sonra Henry marka tüfeğini almak için pansiyona dönmüş. Babam araya girmeye çalıştığı sırada Chaney onu vurmuş. Chaney kaçmış. Atına binip gitmiş. Şehirdeki hiç kimse de peşine düşme zahmetine girmemiş. Elbette, Chaney bunun cezasını çekmeyeceğini sanmış. Ama yanılmıştı. Bu dünyada, öyle ya da böyle yaptığın her şeyin hesabını verirsin. Hiçbir şey karşılıksız değildir. Tanrı'nın merhameti dışında.

Böyle söylüyor Mattie Ross filmin başında ve babasının cenazesini yaşadıkları yere götürmek için öldüğü yere gidiyor. Babasının ölmeden önce yaptığı anlaşmayı kendi kararlılığı ile bozduruyor, ödenen paraları geri alıyor, küçük bir araştırma sonucu kasabadaki en iyi iz sürücü ve şerif yardımcılarından birisi olan Rooster Cogburn(Jeff Bridges)'u babasının katili Tom Chaney(Josh Brolin)'in peşine düşmesi için ikna çabalarına başlıyor. Bu arada Texas eyaletinden gelen ve Texas Ranger'larından olan - bir nevi güvenlik görevlisi - LaBoeuf(Matt Damon) ile tanışan Mattie, LaBoeuf'un da Texas'da işlediği bir suçtan dolayı Tom Chaney'in peşinde olduğunu öğreniyor. Filmin devamında ise yolları bu cinayet karşısında kesişen bu üç farklı kişinin katili arama sürecinde yaşadıkları anlatılıyor.

Ethan Coen ve Joel Coen kardeşlerin senaryosunu yazdıkları ve yönetmenliğini yine kendilerinin yaptığı film 83. Oscar Ödülleri'nde 10 dalda heykelcik için yarışacak. Yarışacak ama, ben öyle törene damga vuracağını söyleyemeyeceğim. Tamam Coen'ler her yönettiği film ile büyük sükse ve başarı yakalayan adamlar ama bu film bana olmamış gibi geldi. Film ağır ilerliyor. Hikaye sizi tam anlamıyla içine çekebilmeyi başaramıyor. Bu ve birkaç olumsuz düşüncen ötürü ödül töreni bu filmi sevenler için hayal kırıklığına dönüşebilir. Filmin olumsuz yönlerinden biraz uzaklaşalım ve parıl parıl parıldayan birine geçelim, Hailee Steinfeld. 1996 doğumlu ve henüz 15 yaşına yeni girmiş bu küçük kız çok başarılı bir oyunculuk sergiliyor ve kariyerinin başarılarla dolu olabileceğini rahatlıkla dile getirebiliyoruz. Zaten bu performansı sayesinde En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu dalında aday gösterildi ve bu ödül için ciddi bir aday olabilir. Rooster Cogburn rolü ile karşımıza çıkan Jeff Bridges'i anlatmaya ne lüzum var. Kendisinin ne kadar iyi bir oyuncu olduğunu bilmeyen yok. Daha önce beş kez aday olduğu ve bir kez kazandığı - geçen sene Crazy Heart - heykelcik için bu altıncı adaylığı - maşallah -. Ama üzülerek söylemeliyim bu ödülü Colin Firth alacak. Bu iki adaylığın dışında En İyi Film,Yönetmen, Görüntü Yönetimi, Uyarlama Senaryo, Sanat Yönetimi, Kostüm, Ses, Ses Miksaj dallarında da aday film. Bu adaylıklardan ise Sanat Yönetimi, Kostüm ve Görüntü Yönetimi dallarında rakipleri ile çekişeceğini - The King's Speech'le özellikle - diğer adaylıklardan ise sürpriz olmazsa eli boş döneceğini düşünüyorum. True Grit ortalama üstü bir Western olmuş. Şiddetle tavsiye edilmez ama Coen severler için iyi bir alternatif olacaktır.
7/10

The King's Speech (2010)

2011-02-02T03:32:00.001+02:00

Şu günlerde ülke olarak saray hayatı ve bu eksende dönen tartışmalar konusunda çok hassasız bildiğiniz üzere. Bizim geçmişimizdeki saray hayatını bir kenara bırakıp, Cumhuriyet'i kurduğumuz yıllarda İngiltere'de kraliyet ailesinde neler oluyormuş bir ona bakalım.

Çocukluğundan bu yana kekemelik sorunu ile mücadele eden kralın küçük oğlu -Bertie- Albert Frederick Arthur George(Colin Firth) kraliyeti temsil etmek üzere gittiği davetler, açılışlar gibi konuşma yapması gereken organizasyonlarda bu hastalığından dolayı büyük zorluklar çekmekte ve bir türlü istenildiği gibi konuşamamaktadır. Eşi Queen Elizabeth(Helena Bonham Carter)'in zorlamaları ile bir doktordan diğerine koşan Bertie düzgün konuşabilmeye dair tüm umutlarını göründüğü son doktordan sonra iyice yitirmiştir. Ama boş durmayan Elizabeth son bir umut olarak Lionel Logue(Geoffrey Rush)'u ziyaret eder ve eşinin tedavisi için ilk adım atılır. Lionel Logue ve Bertie'nin elektriklerinin uyuşmadığı ilk seansta kendini belli eder. Aradaki resmiyet ve Lionel'in aykırı tavrı ikilinin zor bir süreç içerisine girdiğinin en büyük kanıtıdır. Tedavi süreci devam ederken Kral ölür, büyük oğul başa geçer ama kişisel sebeplerinden ötürü krallığı küçük kardeşi Bertie'ye devreder. Bertie'nin kekemelik sorunu ile uğraşması yetmiyormuş gibi bir de başına ülkenin tepesinde olmanın getirdiği sorumluluk gelecektir. Ama tüm bu olumsuzluklardan daha önemli olan şey ise ufukta görünmeyi bırakın, kapıya dayanan savaş ve halkın kraldan beklentileridir... Filmin konusu, ilerleyişi ve genel hatları hakkında bu kadar konuşmak yeterli, zira daha fazlasını anlatmaya lüzum yok. Yazının devamında ise filmin asıl anlatmaya çalıştığı düşünceyi az da olsa irdelemek lazım.

Ekşi'de 'kekeme bir adamdan kahraman bir kral yapmışlar' diye bir entry var fakat filmin bununla uzaktan yakından alakası olmadığını düşünüyorum. Filmde veliaht Bertie ile sıradan bir vatandaş olan Lionel Logue'un gayet resmi başlayan muhabbetlerinin zaman ilerledikçe ve birbirlerini daha iyi tanıdıkça, ortaya çıkan arkadaşlıkları anlatılıyor. Bunun yanında küçüklükten beri kraliyet kuralları ve disiplini ile yetişmiş Bertie'nin karşılıksız bir arkadaşlığa olan ihtiyacını da hissedebiliyorsunuz. Aslında karşılıksız bir arkadaşlıktan ziyade normal bir arkadaşa bile duyulan ihtiyaç. Bu ihtiyacın sebebini ise, Bertie'nin çocukluğundan beri içinde bulunduğu ortam dolayısı ile kendi kusurlarını, potansiyelini ve diğer bilumum iyi/kötü özelliklerinin farkına ancak kendisine bazı telkin, ima ve iyi niyetle bunları sunacak birisinin bile olmamasına yorabiliriz. Kısaca, bir arkadaşlığın ve Bertie'nin kendisini keşfetmesinin hikayesi diyebiliriz filme.

-Bertie- Albert Frederick Arthur George rolü ile karşımıza çıkan ve En İyi Erkek Oyuncu Ödülünü geçen sene Jeff Bridges'e kaptıran Colin Firth bu sene kucaklayacaktır altın heykelciği. James Franco ve Jesse Eisenberg'in performanslarını izledim şu ana kadar ve ikisinden de üstün bir oyunculuk göstermiş usta oyuncu. Diğer adaylardan Jeff Bridges ve Javier Bardem’i henüz izleme şansı bulamadım – True Grit mevcut, J.Bridges’i de en kısa zamanda izleyeceğim – ama Colin Firth o kadar iyi ki, ödülü bu sefer kazanacağına garanti gözüyle bakıyorum. En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu ve En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu adayları Geoffrey Rush ile Helena Bonham Carter'ın ise şanslarının epeyce yüksek olduğunu belirtmekte fayda var. Bu iki isimden ise ödüle daha yakın gördüğüm Geoffrey Rush. Diğer filmleri izlediğimiz zaman daha sağlıklı bir yorum yapabiliriz. Bunların yanında film ayrıca dokuz dalda daha aday ve bu adaylık sayısı toplamda 12 ile bu seneki ödüllerde en yüksek adaylık rakamı. Filmin diğer aday olduğu dallar ise; En İyi Film, En İyi Yönetmen, En İyi Görüntü Yönetimi, En İyi Orijinal Senaryo, En İyi Sanat Yönetimi, En İyi Kostüm, En İyi Kurgu, En İyi Müzik, En İyi Ses Miksaj. Toplamda 12 dalda adaylığı bulunan film şüphesiz törene en sağlam girecek film olacak. Görüntü Yönetimi, Sanat Yönetimi, Kostüm ödüllerinde banko olarak görüyorum üstteki oyuncu değerlendirmelerinden ayrı olarak. Özellikle şu üç dalda çok ama çok iyi. Yazının finalinde Akademinin İngiliz sempatisini göz önüne alırsak ve onu da eklersek The King's Speech silip süpürebilir ortalığı.

8/10

Spartacus: Gods of the Arena

2011-02-01T22:30:00.001+02:00

'Ay emmmm sıpartaküsss', 'holc yor vayf egeynnn', 'dı çampiın of kapuaaaaaaaa', Andy, kanser derken verilen uzunca bir aradan sonra nihayet Spartacus başladı, ama ne başlama! Birinci sezon Spartacus: Blood and Sand adı ile yayınlanan ve olay yaratan dizi, kısa zamanda büyük kitlelere ulaşmış dünyanın dört bir yanından insanları bu efsanenin etrafında toplayabilmeyi kalitesi sayesinde başarmıştı. Birinci sezon sona erdiğinde herkes ikinci sezonda Spartacus(Andy Whitfield)'ün ve gladyatör arkadaşlarının ortalığı nasıl yakıp yıktıklarının anlatılmasını beklerken, başroldeki Andy'nin hastalığı sonrası durumlar değişiyor Batiatus(John Hannah)'un sahibi olduğu Gladyatör Okulu'nun geçmişinin anlatılacağını öğreniyorduk.

İkinci sezon Spartacus: Gods of the Arena adı ile iki hafta önce yayınlanmaya başladı ve imdb'ye göre altı bölüm olacak. Bu sezon dediğimiz gibi gladyatör okulunun geçmişi hakkında bize oldukça fazla bilgi verecek gibi gözüküyor ve ilk iki bölüm itibariyle vermeye de başladı. Babasının sağlık sorunları nedeniyle Sicilya'ya taşınmasından sonra okulun idaresini devralan Batiatus, atalarından kendisine miras kalan ve artık bir gelenek haline gelmiş yönetim şeklinden uzaklaşıp tabiri caizse başına buyruk bir tavır ortaya koyuyor. Atalarının yavaş yavaş yükselme felsefesini benimsemeyerek, hırs ve çabuk yükselme duygusu ile önüne gelen ve kendisine engel olabileceğini düşündüğü herkesi yok edecek kadar da gaddalaşıyor. Şimdi madde madde geçmişte Capua ve Gladyatör Okulun'da neler oluyormuş bir bakalım ve birinci sezondaki karakterlerimiz eskiden nasılmış görelim;(ağır spoiler içerir)

İlk sezonda gladyatörlerin kanı ile yıkanan o devasa arena ikinci sezonda göreceğiniz üzere henüz yeni yapılmakta.
Birinci sezonda Capua'nın şampiyonu olan ve okulun en rütbelisi diyeceğimiz Crixus(Manu Bennett) tam bir ameleymiş. Gerçekten. Yapılmakta olan arenada çalışan köle Crixus, Batiatus'un sahibine yaranmak için tesadüfen değerinden beş kat fazla para ile satın aldığı birisi.
Çakallıkları, kafasında sürekli bir planla dolaşan Ashur(Nick Tarabay), gladyatör okuluna yeni gelmiş Suriyeli bir köle. Yanında iki tane daha memleketlisi var. Kardeşlik damgasını almak için uğraş veriyor.
Batiatus'un karısı rolü ile karşımıza çıkan Lucretia(Lucy Lawless) ise daha genç ve güzel. İkinci sezon için kilo verdiği ortada ve ilk sezona göre daha alımlı.
İlk sezonda Lucretia kankası rolündeki Ilithyia(Viva Bianca)'nın yerinde ise bu sene Gaia rolü ile Jaime Murray var. Kendisi ilk sezonda Ilithyia'nın yaptıklarını aratmayacak gibi gözüküyor şu iki bölüm dahilinde.
Spartacus, Crixus ve diğer gladyatörün hocası olarak ilk sezonda karşımıza çıkan Doctore(Peter Mensah)'nin gerçek adının Oenomaus olduğunu öğreniyoruz ve kendisi Ölümün Gölgesi ile yaptığı karşılaşmadan sonra yaralarını sarmakla meşgul.
Okulun bu dönemdeki en önemli gladyatörleri Oenomaus(Peter Mensah) ve Gannicus(Dustin Clare).
Barca(Antonio Te Maioha) yine erkek erkeğe macera? peşinde koşturuyor.
Entrikalar ilk sezon olduğu gibi bolca.
Kan, şarap ve sex almış başını gidiyor desek yanlış olmaz.

Aklıma ilk olarak gelenler bunlar. Sezon ilerledikçe bir kaç yazı daha yazabiliriz dizinin ilerleyişi ve genel durumu hakkında. Birinci sezonu çok iyi olan dizinin çoğu kişi ikinci sezonda bocalayabileceğini - Spartacus'ün olmaması nedeni - düşünürken - ben de dahil - çok sağlam bir giriş yapıldı ikinci sezona ve ilk iki bölümü baz alarak ikinci sezonun birinci sezondan daha iyi olabileceği ihtimali bile azımsanmayacak derecede yüksek. Anlayacağınız izlemeye devam.

The Social Network (2010)

2011-01-31T17:51:00.003+02:00

Bir önceki postta Oscar Ödülleri'ne kadar aday olan filmleri izlemeyi ve değerlendirmeyi düşündüğümü belirtmiştim. Bunlardan adaylıklar açıklandıktan sonra ilk bahsedeceğimiz ise 'Facebook'un kurulma aşamasını, bu aşamalarda yaşanan olayların, Facebook'u kuran Mark Zuckerberg'in nelerle karşılaştığının anlatıldığı ve yönetmenliğini David Fincher'in üstlendiği 'The Social Network.' Aslında filmi bu zamana kadar izlemiş olmak gerekirdi ama sürekli erteleye erteleye bu zamana kadar sarktı. Çevremdeki sinefillerden duyduklarım ve sinema bilgilerine güvendiğim bloglardan okuduğum kadarıyla filmin beklenenden iyi olduğu ve bu kadar 'basit' gözüken bir konudan bu denli iyi bir filmin ortaya çıkması şaşırtıcıydı.

Film yukarıda da bahsettiğim gibi Mark Zuckerberg'in Facebook'u nasıl, ne zaman, hangi şartlar altında kurduğunu, kurulum aşamasında yaşanan olayları, arkadaşlıkların farklılaşmasını ve insanlardaki para hırsının onları nasıl bir yöne ittiğini anlatıyor. Harward'da okuyan Mark Zuckerberg(Jesse Eisenberg) ilk başta üniversite bünyesinde yer alan kulüplerin bilgilerine sızarak bu kulüplere üye kızların resimlerini alır ve bu kızları ikili bir şekilde karşılaştırmaya olanak sağlayan basit bir site kurar. Dört saate yakın bir sürede tavan yapan site sürekli ziyaretçi akınına uğrar ve bu yükü kaldıramayan ağ çöker. Bu olay aslında her şeyin başlangıcı sayılabilir. Çünkü bu olay sayesinde hafif bir üne kavuşan Mark, kürek takımının sporcuları olan Cameron Winklevoss / Tyler Winklevoss(Armie Hammer) kardeşlerden bir teklif alır. Bu teklif Harward'da okuyan öğrencilerin üye olabileceği sosyal bir sitedir. Bu fikri yapılabilir kabul eden Mark, Facebook'u kurma konusunda ilk aydınlanmalarını da böylece yaşar.

Winklevoss kardeşler Mark'tan günlerce haber bekleye dursun, Mark o sırada arkadaşı Eduardo Saverin(Andrew Garfield)'e bir site kurma fikrinden, kendisine finansal destek verme karşılığında kuracağı site üzerinden belirli bir yüzde vereceğini ve kendisini şirketin finans sorumlusu yapacağından bahseder. Bunu kabul eden Eduardo ile birlikte ilk ismi TheFacebook olan sitenin kurulması kesinleşir ve Mark, Winklevoss kardeşlerin fikrini bir kenara koyup kendi fikri üzerinde yoğunlaşmaya başlar. Mark siteyi kurarken yaşadığı olayları ve diyalogları dikkate alarak siteye yeni özellikler ekler. Örnek olarak, bir arkadaşının kendisine sınıf arkadaşı hakkında sorduğu "biliyormusun?, onun bir erkek arkadaşı var mı?" sorusu üzerine kişilerin ilişkilerini belirtebilecekleri, hepimizin 'ilişki durumu' diye bildiği özelliği ekler. Sonunda site kurulmuştur. Siteyi açarlar - sadece Harward öğrencilerine - ve öğrencilerin üye olmasını beklemeye başlarlar. Winklevoss kardeşler ise hala Mark'tan haber beklemektedir kendi fikirleri üzerine kurulmasını bekledikleri site hakkında. Ama TheFacebook adındaki siteye gördüklerinde her şeyin farkına varırlar. Düşündükleri Mark'ın kendi fikirlerini çaldığı ve bunun bedelini ödemesi gerektiğidir. Winklevoss kardeşler ne yapacaklarına karar vermeye çalışırken, Mark ve Eduardo siteyi daha da büyütürler. Siteye giriş yapabilen okul sayısını günden güne arttırırlar. Popülerleşme tüm hızıyla devam etmektedir.

Bu olaylardan sonra ise arkadaşlar arasındaki anlaşmazlık, Sean Parker(Justin Timberlake)'ın ortaya çıkması ve Eduardo ile olan ilişkisi, Winklevoss kardeşlerin haklarını aramak için başvurduğu yollar ve bunlara paralel yaşananlar anlatılıyor filmin devamında. Film bir anlaşma masası etrafında toplanan Winklevoss kardeşler, Eduardo, Mark ve avukatlarının karşılıklı olayları tahlil ederek site üzerinde hakları bulunan kişilerin bu hakları alması ve olayın dışarıya sızmadan kapatılması için yaptığı tahliller üzerinden sürekli flashback yapılarak anlatılıyor. Film iki saat uzunluğunda ve inanın o kadar hızlı geçiyor ki bu süre anlayamıyorsunuz zamanın nasıl akıp gittiğini. Böyle olmasının sebebi ise diyalogların ve senaryonun kalitesinden kaynaklanıyor. Her yerde dile getirilen çok hızlı konuşulduğu ve altyazıların takip edilmesinin çok güç olduğu konusuna ise ben de katılıyorum.
Şimdi gelelim filmi Oscar için küçücük bir değerlendirmeye sokmaya. Film geçtiğimiz günlerde açıklanan Oscar Adaylıkları'nda 8 dalda adaylık kazandı En İyi Film, En İyi Erkek Oyuncu ve En İyi Yönetmen dalları dahil olmak üzere. Golden Globe'da ise En İyi Film ve En İyi Yönetmen Ödülleri'ni kaptığını da hatırlatayım. Yönetmen David Fincher benim en sevdiğim yönetmenler arasında tepelerde yerini çoktan almıştır. Fincher'ı bu filmi ile Oscar'a aday göstermek bence ona karşı bir hakarettir. Tıpkı zamanında Martin Scorsese'ye 'Köstebek' ile yaptıkları gibi. Köstebek'ten daha iyi filmleri görmezden gelip günah çıkarma amacı ile ödül verirseniz böyle olur. Aynısını inşallah Fincher'a yapmazlar bu sene. Se7en'a bir Oscar adaylığı veren akademinin bu filme sekiz adaylık vermesi abestir. Ki diğer en iyi yönetmen adaylıklarından şimdilik bu film hariç Black Swan'ı izledim ve Darren Aronofsky ödülü Fincher'dan daha çok haketmiş. Yine erkek oyuncu kategorisinde James Franco 127 Hours'taki çok iyi oyunculuğuyla Jesse Eisenberg'in önündedir. Asıl bu kategorideki diğer adayların ise döktürdüğü söyleniyor ve biz şimdilik o performansları izlemedik. Kısacası Jesse Eisenberg'ın bu ödülü alması çok ama çok zayıf bir ihtimal. Değerlendirmeye alacağım diğer kategori ise En iyi film kategorisi. Bu kategoride bildiğiniz üzere 10 film yarışıyor ve Golden Globe'da yapılan hata istiyorum ki Akademi Ödülleri'nde olmasın. 127 Hours, Black Swan ve Inception - adaylardan izlediğim diğer filmler - The Social Network'dan daha iyi. Diğer aday olunan kategorileri ise Oscar'a iyice yaklaştığımız günlerde ele alırız. Sonuç olarak The Social Network ortalamanın üstünde gayet güzel bir film. Ama kesinlikle Oscar'a 8 dalda aday olabilecek bir film değil.

7.5/10

83. Oscar Adayları

2011-01-30T21:38:00.001+02:00

Oscar adayları geçtiğimiz günlerde açıklandı ama bazı işlerimden ötürü yazamadım adaylıkları ki çoğu blogda ve internet sitelerinde görüp okumuşsunuzdur ama yine de tekrardan vermek istedim. 'The King's Speech' 12 dalda aday olup en çok aday olan film oldu. Onu sırası ile 10 adaylıklar "True Grit" ve 8'er adaylıkla "The Social Network" ile "Inception" takip ediyor. Tören gününe kadar elimden geldiğince çok filmi izlemeyi ve bu filmler hakkındaki düşüncelerimi blogda sizlerle paylaşmak hedefindeyim. En İyi Film adayı olarak belirlenen 10 filmden üçünü izlemişim - 127 Hours, Black Swan, Inception - geriye kalan filmlerden ise beşi elimde mevcut. Elimde olmayan diğer iki film ise Coen biraderlerin True Grit'i ve Winter's Bone. Diğer kategorilerde geçen filmlerden ise elimde olmayanlar Biutiful, Blue Valentine, Animal Kingdom, Another Year, Alice in Wonderland, Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1, I Am Love, The Tempest, TRON: Legacy, Unstoppable, Hereafter, Iron Man 2, Barney's Version, The Way Back, The Wolfman

Gerçi bu listedeki filmlerin bazıları devam filmi. Örneğin Harry Potter ve Iron Man. Ben Potter'ın ya bir filmini izledim yada iki. Iron Man'in ise birinci filmini izlememiştim. Keza aynı durum en iyi film ve Animasyon dallarında aday olan Toy Story 3 için de geçerli. Filmin ilk iki filmi de arşivde yer alıyor ama ilk onları izlemek gerekliliği varmış gibi hissediyorum. Aslında; En İyi Film, En İyi Yönetmen, En İyi Oyunculuklar - Kadın, Erkek, Yardımcı Kadın, Yardımcı Erkek - En İyi Yabancı Film, En İyi Kostüm, En İyi Senaryo adaylıkları ilk başlarda değerlendirmeye alacağım ve herkesin diğer ödüllerden daha fazla merak ettiği ödüller. Bunların üstüne yoğunlaşıp, eğer zaman kalırsa diğer adaylıklar hakkında da bir iki kelam edebiliriz. En azından tahminlerimizi yazarken onları da belirteceğiz. 27 Şubatta düzenlenecek ödül törenini ise James Franco ve Anne Hathaway sunacak. İkilinin http://oscar.go.com/ da yer alan eğlenceli videosunu, daha sonrada adaylıkların linkini veriyorum.

Adayları görmek için TIKLAYIN

Olan - Biten # 2

2011-01-29T22:22:00.004+02:00

(Gecenin köründe bizi ve mahsur kalan diğer araçları kurtarmaya gelen greyder.)

Geri dönmüş bulunuyorum.
Yolculuklardan artık gına geldi diyebilirim. Tamam yolculukları seven birisiyim ama kısa zamanda art arda gelince dayanamıyorum.
Bunun yanında kar yağışından dolayı yedi-rakamla 7- saat dağın tepesinde mahsur kalınca, o yol hiç çekilmiyormuş bunu da anladım geçtiğimiz salı günü gecesi.
Şu sıralar ağzımdan küfür eksik olmuyor. Daha yarım saat önce biten maç boyunca ettiğim küfürlerin haddi hesabı yok. Etmemek kolay mı? bkz: Mustafa Sarp, Ayhan Akman, Ufuk Ceylan
Amerikan dizilerinin verdiği aralardan bıktım artık.
Glee'nin verdiği ara bir ayı geçti. 8 Şubat olarak gözüküyor yeni bölüm tarihi imdb sayfasında.
Keza How I Met Your Mother'da da aynı sorun söz konusu ama Glee kadar mühim değil. Onlar Bir bölüm gösterip bir hafta ara veriyorlar. Yine de bu bile sinir olmamız için bir neden. Ulan yetti be.
The Big Bang Theory'nin ise 4. sezonuna geldim ve bu gece itibariyle dünyayı yakalıyorum. İyi mi yaptım kötü mü orasını kestiremiyorum şimdilik.
The Office'nin ise ilk sezonunu indirdim ve bir iki güne ona da başlarım. Bakalım övüldüğü kadar var mıymış.
Tekrar spora dönecek olursak; önümüzdeki haftalarda bir İstanbul macerası olabilir ve gidilecek yer tabii ki Ali Sami Yen Spor Kompleksi - Türk Telekom Arena olacaktır.
Nba 2011 All Star maçının ilk beşleri açıklandı dün. :bkz : Nba.com
Ödül sezonu ise tam hızla devam ediyor Sinema için.
Oscar ve 43. SİYAD - Türk Sineması Ödülleri 2010 Adayları açıklandı.
Oscar ve Siyad adaylıkları hakkında birer post atabilirim ilerleyen günlerde ki ödül törenlerine kadar aday filmleri izlemeyi ciddi ciddi düşündüğümü de belirteyim.
Şimdi bir üst satıra paralel olarak Kanat Atkaya'nın çok güzel bir yazısı var 27 Ocak 2011 tarihli. Yazı için tıklayınız.
Oscar ve Siyad'ın aday filmlerini izleyeceğim diyorum ama arşivde kırk'a yakın filmin beklediği gerçeği de var.
Benim Adım Rachel Corrie adlı oyun ülkemizde gösteriliyor ve annesi ile babası da gelmiş Türkiye'ye. Tv'de görmüştüm geçen. Adının ezberlenmesi gereken bir insan Rachel Corrie. Kendisini bu vasıta ile tekrardan saygı ve sevgi ile analım.
Behzat Ç. kendi hayran kitlesi ile birlikte aldı başını yürüyor. Ben ise Harun karakterine taktım bu ara. Yutup sağolsun tekrar tekrar mükemmel repliklerini izleyebiliyoruz. 'Behzat Ç. - Harun ve Eda' adlı videoyu izlemenizi öneririm. Her ne kadar bipleselerde böyle içten sövülmez aşık olunan kıza sarkan birisine.
'Clean Your Toilet with a Can of Coke' adlı yutup videomuzda ise kolanın tuvaleti ne kadar da güzel temizlediğine şahit oluyoruz.
Biraz eskilere gidelim ve nostalji yapalım ne dersiniz. 'Feri Cansel - Benim Gozum Sende' adlı parçayı ve Maskeli Şeytan adlı filmden bir sahneyi izleyelim.
'Yurdum insanından Ali Kaptana yorum = Gebersin İnşallah!' adlı facebook videosunda ise gerçek hayat ile dizilerdeki hayatı birleştiren bir teyzenin haykırışlarını görüyoruz.
'The Smiths - There is a light that never goes out' parçası ile de 500 Days Of Summer'ın mükemmel soundtrack albümüne bir selam çakıyoruz. Bir ara baya sarmıştım bu şarkıya lan. 'tu day bay yor sayddd saça hevınli vey tu dayyyy'
Soundtrack demişken geçenlerde bir post halinde vermiş olsam da 'Ennio Morricone - Cinema Paradiso - Live in Venice 2007' adlı mükemmel eseri ve eşsiz canlı performansı daha çok kişinin izlemesi beni çok mutlu edecektir. Cinema Paradiso'nun mükemmel soundtrack albümünden sadece birsi bu. Ennio üstad çok büyük adam!
Bir nostalji videosu daha size. Uyanık Kardeşler adlı filminden 'Param yok şak şak şak' adında güzel bir sahne. Kadir İnanır'ı şarkı söylerken pek fazla gördüğümüz söylenemez değil mi?
Vereceğim son video ise facebook'da 'Bu bir komedi videosu değildir'. yazarak yolladığım bir video. Ayazma Benim Dünyam adlı videoyu mutlaka izleyin ve http://ayazmamagdurlari.wordpress.com/ adresini bir ziyaret edin.
Son olarak ise Sırrı Süreyya Önder'in 24 Ocak tarihli güzel bir yazısını verip kayboluyorum. Kahtalı Mıçê ve Xaço dayı(tıklayın)

Ara

2011-01-24T03:12:00.000+02:00

10-15 günü de bulabilir en fazla 4 gün de sürebilir bazı durumlardan ötürü.
Net bir durum yok ortada.

Görüşürük.

Favori Replik # 23 - Un long dimanche de fiançailles

2011-01-23T02:54:00.002+02:00

‎- Söylesene Cornflower, yazacak kimsen yok mu? Bir nisanlı?

- Mathilde. Mors kodu gibi onun kalpatışını hissediyorum. Nişanlıyız. Neyse ki savaşın sonunu beklememiz gerekmeyecek. İdamdan hemen sonra evime gidebilirim.

SineHaber # Jafar Panahi ve Mohammad Rasoulof'a YSH'den Destek

2011-01-22T01:32:00.000+02:00

Geçtiğimiz günlerde Abbas Kiarostami filmlerinden birisi hakkında yazarken baskıcı rejim olmasa, daha güzel imkanlar ile İranlı yönetmenlerin ellerinden çok güzel filmler çıkacağını dile getirmiştim. Şimdi ise İranlı yönetmen Jafar Pahahi'ye ve Mohammad Rasoulof 6 yıl hapis, ayrıca Panahi'ye 20 yıl boyunca film yapma, senaryo yazma ve yabancı basına demeç verme yasağı verildi. Bunların nedeni olarak ise 'yönetim aleyhine' çalışma gösterilmiş. Tamamen saçma sapan bir uygulama ve bu yanlıştan umarım en kısa zamanda dönülür. Pahahi listemde olan bir yönetmendi ve önümüzdeki günlerde filmografisine başlamayı düşünüyordum. Demek ki biraz öne çekeceğiz ve kendisi ile birlikte filmlerini daha çok kişiye tanıtmak için karalayacağız kendimizce bir şeyler.

Yeni Sinema Hareketi dün yaptığı protestoda bir bildiri yayınladı ve şı şekilde;

''Tüm dünyada düşünce ve ifade özgürlükleri bağlamında yaşanan sorunlar ve baskılar artıyor. Totaliter devletler insanlık onuruyla bağdaşmayan gayrımeşru gerekçeler göstererek baskıyı ve sansürü yaygınlaştırıyorlar. Düşüncelerini ifade etmeye çalışan sanatçı ve aydınlar gün geçtikçe daha zor şartlarda yaşamak durumdan kalıyorlar. Modern dünya devletleri, özgürlükleri birer güvenlik sorununa dönüştürerek kendi baskıcı sistemlerini meşrulaştırmaya çalışıyorlar.

Bunun son örneklerinden biri de İran’da yaşanıyor. İranlı yönetmenler Cafer Panahi ve Muhammed Resulov devletin baskı ve tecritiyle karşı karşıya bırakıldı. Panahi'ye 6 yıl hapis cezasının yanı sıra 20 yıl boyunca film yönetme, senaryo yazma, yapımcılık yapma ve yerli-yabancı basına demeç verme yasağı getirildi. Resulov da muhaliflik suçlamasıyla 6 yıl hapis cezasına çarptırıldı.

Yönetmenlere verilen bu cezayı, devletin birey üzerindeki şiddetinin en güncel örneklerinden biri olarak görüyor ve buna karşı duruyoruz.

Biz Türkiyeli sinemacılar olarak, Cafer Panahi’ye, Muhammed Resulov’a ve onların şahsında tüm İranlı sinemacılara, sanatçılara karşı girişilen bu şiddet ve baskıyı kınıyoruz. Bu yapılanların bir an önce sonlandırılmasının takipçisi olacağımızı tüm dünya kamuoyuna bildiriyoruz.

Bu noktada, İran’da Şubat ayında düzenlenecek olan Uluslararası Fecr Film Festivali’ne davet edilen Tayfun Pirselimoğlu ve Pelin Esmer’in, yönetmenlere verilen cezaları protesto etmek amacıyla filmlerini geri çekme tavrını desteklediğimizi ifade etmek istiyoruz.

İranlı sinemacılarla birlikteliğimizi göstermek amacıyla bu yıl yapacağımız filmlerin tümünü İranlı yönetmenlere adayacağız. Totaliter rejimlerin gözden kaçırmaya çalıştıkları her türlü hakikati göstermek için var gücümüzle çabalayacağız. Çektiğimiz her kareye baskı gören İranlı yönetmenlerin gözleriyle bakıyoruz. '' (Yeni Sinema Hareketi)

Kaynak : Ntvmsnbc

Soundtrack # JUNO / Anyone Else But You

2011-01-22T01:06:00.000+02:00

Ne güzel filmdi. Ellen Page Oscar'a aday olmuştu falan. Bunlar bir yana çok güzel bir soundtrack albüme de sahiptir film. İşte onlardan belki de en sevileni;

Du du du du du du dudu
Du du du du du du dudu
Du du du du du du dudu du

'The Big Bang Theory' Üzerine

2011-01-21T03:15:00.000+02:00

Arada cnbc-e'de denk gelince izliyordum ama indirip başladım izlemeye.
Birinci sezon hemen bitti bir-iki günde.
Tamam güzel, hoş, eğlenceli dizi ama daha en başta bir mantık hatası söz konusu.
Üniversitede görevli iki akademisyen fazla kira parası yüzünden aynı evi paylaşıyor ama garsonluk yapan kızımız tamda karşı dairelerini tutabiliyor?
Bilmiyorum burada, hani bizim Türk dizilerinde hep mesaj kaygısı verirler ya polis, öğretmen yada genel olarak devlet memurları üzerinden maaşımız az diye, onun gibi bir mesaj kaygısı mı var bunu da anlamış değilim.

Neyse, o zaman izlemeye devam edelim biz sadece.

SineHaber # 1

2011-01-21T03:01:00.000+02:00

Semih Kaplanoğlu'nun Oscar'da görmeyi umduğumuz filmi 'Bal' dokuz filmlik listede yer alamadı ve Oscar için şansını kaybetti.
Kutsal Damacana saçmalığı ilk filmde biraz tutunca ardından devamının gelmesi bizi şaşırmamıştı doğal olarak. İlk iki filmden sonra şimdi Kutsal Damacana: Dracoola adında yeni bir film vizyona giriyormuş.
Mustafa Altıoklar küfürler savurarak Film Yönetmenleri Derneği (Film-Yön)'nin yönetim kurulu başkanlığından istifa etmiş.:bkz:Tıklayın
'Beykoz Türkiye'nin 'Hollywood'u olmaya hazırlanıyor' diye bir haber var Radikal'de. Biraz iddialı sözler kullanılmış. İnşallah gerçekleştirilebilir ama tabii ki doğal alanlara ve yeşile zarar vermeden.
'SİYAD bu yılki onur ödüllerini Tuncel Kurtiz, Cahit Berkay ve Yusuf Kurçenli'ye veriyor' devamı için tıklayın
Yeşilçam Ödülleri'ne iki yeni kategori daha eklenmiş ve bazı ödüllere verilen para ödüllerinde artışa gidilmiş ve sinemacıların daha çok desteklenmesi hedeflenmiş. “En İyi Sanat Yönetmeni” ve “En İyi Kurgu” dallarında yeni ödüller yer alacak bundan sonra ve toplam ödül sayısı 13'e çıkıyor böylelikle. bkz:Siyad
Onur Ünlü'nün 'Beş Şehir'i icralık olmuş ve ülkemiz sineması adına kötü bir olay. İlgili haber için tıklayın.
Son olarak gerçekten güzel bir haber sinema ile ilgili. Buyrun tıklayın

Soundtrack # Eternal Sunshine of the Spotless Mind

2011-01-21T02:30:00.001+02:00

Her ne kadar dünyanın en overrated filmlerinin başında geldiğini de düşünsem sırf şu parçadan dolayı biraz olumsuzlukları görmezden gelebiliyorum. Tenfold Loadstar - Sun And Rain parçası ve Eternal Sunshine of the Spotless Mind'dan kareler.

Tom Hardy ve Anne Hathaway The Dark Knight Rises'da

2011-01-20T15:00:00.000+02:00

(Batman & Bane)

Christopher Nolan ustanın merakla beklenen ve Batman serisinin yeni filmi olacak The Dark Knight Rises'ın oyuncu kadrosu şekillenmeye başlıyor yavaş yavaş. Christian Bale, Gary Oldman, Morgan Freeman ve tabii ki Michael
Caine'in yanına şimdilik eklenen isimler Tom Hardy ve Anne Hathaway oldu.
Anne Hataway'in Nolan'la ilk projesi olacak bu film. Tom Hardy ise bildiğiniz gibi
geçtiğimiz yılın en önemli filmlerinden olan Inception'da Nolan ile ilk kez çalışmıştı ve kendisini o filmdeki Eames rolü ile hatırlıyoruz. Tom Hardy 'Bane' rolünü, Anne Hataway ise 'Selina Kyle' rolünü canlandıracak. Selina Kyle bildiğimiz
Catwoman'ın Catwoman olmadan önceki hali. Aşağıdaki bağlantılardan karakterler
hakkında bilgi edinebilirsiniz. Sabırsızlıkla bekliyoruz 2012'yi.

Bane(Ekşi), Bane(Wiki, ing)

Selina Kyle(Viki)

Kaynak: İmdb

Deprem! - 20 Ocak

2011-01-20T04:55:00.000+02:00

Bir Gölcüklü ve 17 Ağustos Depremi'ni saniyesi saniyesine yaşamış biri olarak bugün yine dakikalar önce sallanmış bulunmaktayız. Merkez üssü Değirmendere - Gölcük olan deprem 4.3 şiddetindeymiş ve 5-6 saniye boyunca sürdü. The Big Bang Theory izleme düşüncesi ile bilgisayar başında olduğumda yakaladı deprem beni ve bu sefer 'tamam olum kesin gittik' dedim içimden, evet dedim. Apartmandan gelen takır tukur seslere bireylerin bağırmaları da eklenince bir hengame aldı yürüdü. Mahallede çoğu kişi aşağıya attı kendini. Attı derken 'inmek' anlamında söylüyorum. Yoksa pencereden, balkondan atlayan şükür yok, en azından bizim mahallede. Birisi fenalık falan geçirmiş olacak ki ambulans geldi yan apartmanlardan birisinin önüne. Gördüğümüz kadarı ile de korkulacak bir durum ve zarar gören birisi yok. Ben de aşağıya indim ama arkadaştan sigara almak için. Ne yapayım paket bitmişti ve deprem yüzünden girdiğimiz stresi atmamın en kolay yolu olan sigara aşağıdaydı.

Her neyse uzun bir aradan sonra tekrar hatırlattı kendini deprem. Alıştık diyoruz ama her olduğunda da korkuyoruz doğal olarak. İnsanın doğasında var. Yarın başlar artık televizyonlar rutin 'büyük deprem ne zaman' triplerine. Bir hafta sürecek ve anlatacak sıcak bir gündem doğdu kendilerine. Belki iki-üç tv kanalı gelir nabız yoklar halk arasında.

Before Sunrise (1995)

2011-01-19T22:25:00.002+02:00

Bir tren yolculuğu sırasında yan koltuktaki karı-kocanın kavgasına dayanamayan Celine(Julie Delpy) biraz önlere doğru gider ve Jesse(Ethan Hawke)'nin yan tarafındaki koltuğa oturur. Celine annaannesinden dönmekte, Jesse ise Viyana'da inip ertesi gün Amerika'ya gidecektir. Jesse, Celine'in ilk oturduğu yerden kalkmasına sebep olan kavganın nedenini Celine'e sorar ve ikili arasındaki muhabbet böylelikle başlamış olur. Richard Linklater'in senaryosunu Kim Krizan ile birlikte yazdığı ve kendisinin yönettiği film, trende tanışan iki farklı kültürden gencin Viyana'da yaşadıkları bir günü anlatıyor.

8/10

4 Yıldır Yüzleri Yok, 4 Yıldır Yürekleri Yok

2011-01-18T23:25:00.000+02:00

19 Ocak 2011 - Çağrı filmi from ümit kıvanç on Vimeo.

Soundtrack # Les choristes

2011-01-18T21:15:00.001+02:00

Güzel filmin aynı güzellikleki soundtracklerinden sadece birisi.

Tous les matins du monde (1991)

2011-01-18T04:53:00.001+02:00

Geçenlerde izlediğim Fransız-Amerikan ortak yapımı diyebileceğim Papillon(1973)'u saymazsam eğer en son izlediğim Fransız filmi Les choristes ve izleyeli dört aydan fazla olmuş. Uzun bir aradan sonra çok sevdiğim bu sinemanın önemli bir eserini izledim. Tous les matins du monde 1991 yapımı ve Dünyanın Tüm Sabahları olarak dilimize tercüme edilmiş. Fransız yazar Pascal Quignard'ın aynı isimdeki romanından uyarlanan film 17.yüzyıl Fransa'sında yaşayan viyola üstadı Monsieur de Sainte Colombe(Jean-Pierre Marielle)'un karısının ölümünden sonra içine girdiği psikolojik halleri, kendini tamamen sanatına yani viyola ve müziğe adamasını, kızları Madeleine ve Toinette ile olan ilişkisini, onları iyi birer müzisyen olarak yetiştirmesini ve olgun bir erkek olduktan sonra eski sesini kaybeden ve kralın korosundan kovulan Marin Marais(Gérard Depardieu)'in, bir gün kapısına gelip kendisine öğretmenlik yapmasını istemesiyle start alan diyaloğunu ve biraz çetrefilli başlayan eğitim sürecine paralel ortaya çıkan olaylar filmde anlatılanlar.

Filmin konusu yukarıda yazanlar olsa da biraz derine indiğimizde bu basit olay kurgusundan ziyade temel olarak 'Sanat' kavramı ve sanatın kim için, meşhur tabirle 'Sanat sanat için mi, toplum için mi?' yapılır sorusunu yanıtlar bir şekilde filmin sürdüğünü düşünebilirsiniz. Buradaysa sadece Sainte Colombe ve Marin Marais arasında geçen diyaloglar üzerinden ama sadece Colombe'un Marin'e söylediği sözleri yazarak Colombe için sanatın ve müziğin ne ifade ettiğini anlatmaya çalışacağım. Elinde dönemin en büyük viyolonsellerinden bile daha çok tanınma ve gelir elde etme şansı varken, kralın önünde şarkı söylemek yerine tercih ettiği ve gönülden istediği şeyleri, kendisini krala götürmek için kapısına kadar gelen meclis üyesine şöyle açıklıyor;

Beyefendi... Ben yaşamımın sonuna kadar kırlarda olmak istiyorum ve kendimi yedi telden çıkan sese ve kızlarıma adadım. Anılarsa arkadaşlarımdır. Benim sarayım akan sular, yemyeşil kırlar, uçan kuşlar ve çiçeklerdir.

Bununla birlikte şan, şöhret ve gösteriş namına her şeyden uzak duruyor ve kendisini evinin dışında, bahçede yaptırdığı küçük kulübede müziğe ve sanata adıyor. Sainte Colombe bu fikirleri savunan bir insan olduğundan kapısına gelen ve kendisini eğitmesini isteyen Marin Marais'e de bu yüzden ilk başta olumsuz cevap veriyor. O'na verdiği ilk cevap ve onu ilk kabul etmeyişi ise şu şekilde;

Müzik yapıyorsunuz bayım. Ama müzisyen değilsiniz.

Sainte Colombe, Marin'in kendisine geldiğinde asıl amacının kaybettiği rahatlık ve iyi imkanları tekrar kazanmak olduğu onun ilk cümlelerinden anlıyordu. Zaten bunun için reddetmiyor muydu onu. Sonrasında kabul etmesinin nedeni ve Marin hakkındaki genel düşünceleri için şu sözleri sarf ediyordu;

Ama ben müziği duyamadım. Dans eden insanlar için çalabilir, sahnedeki şarkıcılara eşlik edebilirsiniz. Yazdıklarınız beğenilir ve kimse sizi eleştirmez. Hayatınızı kazanırsınız. Müzik yapmadığınız hayatınızı, ama bir müzisyen olamazsınız. Hissedebilmek için bir kalbiniz var mı? Dans etmekten veya kralın kulaklarını mutlu etmekten başka seslerin ne işe yarayabileceği hakkında bir fikriniz var mı? Sizin sesinizin çatlaması sonrasıydı beni etkileyen. Sizi acılarınızdan dolayı kabul ediyorum. Sanatınızdan dolayı değil.

Acılarından dolayı kabul etmek. Sainte Colombe bir nevi kendisini görüyordu Marin'e bakarken. Kendisi karısının ölümünden dolayı yıllar geçmesine rağmen hala büyük acılar çekerken, Marin yıllardır çalıştığı korodan kovulması ve saygınlığını yitirmesinden dolayı içinde oluşan tekrar geri alma hırsı yüzünden acı çekiyor ve üzülüyordu. Uzun bir süre çalışamadı bu ikili. Marin'in tavırları ve kralın önünde çalması yüzünden sinirlenen Colombe'un onun viyolasını kırdıktan sonra kovması üzün sürmedi doğal olarak. Onu kovarken ise;

Bayım, bir enstrüman nedir ki? Bir enstrüman müzik değildir. Kralın önünde dönmek için bir sirk atı da satın alabilirsiniz. Dinleyin bayım, kızımın hıçkırıkları ve iç çekişleri sizin müziğinize çok yakın. Gidin, artık burada yeriniz yok. Siz çok büyük bir hokkabazsınız. Gözünüz hep yukarılarda. Düzelebilmeniz için size fırsat verdim, ama siz küçük bir müzisyensiniz. İsterseniz Versailles'da, yani Neuf Köprüsü üzerinde birkaç kuruş ve içki için çalabilirsiniz.

diyordu. İşte bu sözler sayesinde Sainte Colombe'un sanat, müzik ve hayata bakışı hakkındaki genel görüşleri üzerine rahatlıkla konuşabiliyoruz. Karısını kaybettikten sonra farkına vardığı 'ölüm' gerçeği ona dünya nimetlerinin ne kadar boş olduğunu gösteriyordu. O sadece sanatını icra etmek, bunu yaparken de istediği yerde, istediği şartlar altında sürdürmek niyetindeydi. Colombe icra ettiği sanatı insanları eğlendirmek, çok para ya da ün kazanmak için yapmak istemiyordu. Zaten sanatın amacının da bu olmadığını söylediği sözlerde açıkça belirtiyordu.

Filmden o kadar çok diyalog yazdım ki yazı uzadıkça uzuyor. İnanın daha yazacak o kadar çok replik var ki. Ama onlar ilerleyen zamanlarda favori replikler kategorisi altında blogdaki yerini alacaktır. Son olarak bahsetmek istediğim bir kaç şey var. Bunlardan birincisi Sainte Colombe rolündeki Jean-Pierre Marielle'in çok ama çok iyi oyunculuğu. Son zamanlarda izlediğim filmler arasında en iyi erkek oyuncu performansı. Filmin müziklerine diyecek kelime yok. Alıp götürüyor her nota sizi. Zaten temel ögesi müzik olan filmin kötü müzikleri olamazdı. Yönetmenlik kısmı başarılı. Muhteşem doğa görüntüleri alınmış. Hani derler ya 'kartpostal gibi' işte öyle. Sinematografik anlamda çok iyi anlayacağınız. Kesinlikle Fransa ya da Avrupa Sineması'nı takip eden, seven biriyseniz kaçırmamanız gereken bir yapım Tous les matins du monde.

Not: Bir yandan yazmaya çalışmak, bir yandan da Golden Globes'u takip etmek. Yazıda hatalar olabilir. Kusurumuz affola.

8/10

Hezarfen

2011-01-17T22:26:00.000+02:00

Tolga ARI liderliğinde ve yönetmelinde hazırlanan güzel bir animasyon.

Hezarfen from Hezarfen on Vimeo.

Animasyonun sitesi için Tıklayın

68. Golden Globe Ödülleri

2011-01-17T21:02:00.002+02:00

Ödül dağılımı aşağıdaki şekilde. Dün gece dağıtılan Altın Küre Ödülleri'nin çoğu kişiyi

tatmin etmediğini görüyoruz okuduğumuz yorumlara bakarak. Bütün filmleri izleme imka

nına sahip değiliz şimdilik ama izlediklerimizden yola çıkarak bizlerde az da olsa tahmin

yürütebiliyorduk tören öncesi. En iyi film ödülünü alan The Social Network'u daha

izleyemedim ama hakkındaki olumlu eleştiriler fazla olsa da 'En İyi' seçilebilecek potansi

yelinin olmadığı çoğu kişinin kanaat getirdiği bir durumdu. Bu kategorideki iki filmi

Inception ve Black Swan'ı izlemiş birisi olarak The Social Network'un bu iki filmden

daha iyi olacağını düşünmüyorum, hayranı olduğum David Fincher'ın elinden çıkmasına

rağmen. Bunun yanında Natalie Portman bu ödülle kalmayacak Oscar'ı da kucaklayacaktır.

The King's Speech en merak ettiğim film bu listedeki bütün filmler arasında. En İyi

Yönetmen Ödülü'nü C.Nolan'a vermemek haksızlıktır. Bu adamın nasıl bir film çekmesi

gerekiyor anlamıyorum ödül almak için. Filmografisi bu kadar iyi olan bir yönetmenin

es geçilmesine sinirleniyorum. Üstelik Inception gibi sınırları zorlayan bir filmi meydana

getirdiği sene.. Toy Story 3'ün sonucu çok belliydi. Oscar'ı da alacaktır. Sinema haricinde

Tv dallarında ise çok memnun olduğum sonuçlar var. "Boardwalk Empire" gerçekten çok

ama çok iyi. Ödülü sonuna kadar hak ettiğine inanıyorum. Steve Buscemi'nin ise drama

dalında en iyi erkek oyuncu seçilmesi çok isabetliydi. En güzel çirkin adamı çok seviyoruz.

Müzikal ya da Komedi dalında ise Glee'nin seçilmesi beni törende en sevindiren bölümdür.

Glee'den Matthew Morrison aynı dalın en iyi erkek oyuncusuna verilen ödülü Jim Parsons'a

kaptırdı ama gönlümüz rahat. Son olarak Chris Colfer ve Jane Lynch'in ödülleri alması ise

Glee hayranı olarak bizi sevindiren diğer unsurlardı.

Best Motion Picture - Drama

The Social Network (2010)

Best Motion Picture - Musical or Comedy

The Kids Are All Right (2010)

Best Performance by an Actor in a Motion Picture - Drama

Colin Firth for The King's Speech (2010)

Best Performance by an Actress in a Motion Picture - Drama

Natalie Portman for Black Swan (2010)

Best Performance by an Actor in a Motion Picture - Musical or Comedy

Paul Giamatti for Barney's Version (2010)

Best Performance by an Actress in a Motion Picture - Musical or Comedy

Annette Bening for The Kids Are All Right (2010)

Best Performance by an Actor in a Supporting Role in a Motion Picture

Christian Bale for The Fighter (2010)

Best Performance by an Actress in a Supporting Role in a Motion Picture

Melissa Leo for The Fighter (2010)

Best Director - Motion Picture

David Fincher for The Social Network (2010)

Best Screenplay - Motion Picture

The Social Network (2010): Aaron Sorkin

Best Original Song - Motion Picture

Burlesque (2010/I): Diane Warren("You Haven't Seen The Last of Me")

Best Original Score - Motion Picture

The Social Network (2010): Trent Reznor, Atticus Ross

Best Animated Film

Toy Story 3 (2010)

Best Foreign Language Film

In a Better World (2010)(Denmark)

Best Television Series - Drama

"Boardwalk Empire" (2009)

Best Television Series - Musical or Comedy

"Glee" (2009)

Best Mini-Series or Motion Picture Made for Television

"Carlos" (2010)

Best Performance by an Actor in a Mini-Series or a Motion Picture Made for Television

Al Pacino for You Don't Know Jack (2010) (TV)

Best Performance by an Actress in a Mini-Series or a Motion Picture Made for Television

Claire Danes for Temple Grandin (2010) (TV)

Best Performance by an Actor in a Television Series - Musical or Comedy

Jim Parsons for "The Big Bang Theory" (2007)

Best Performance by an Actress in a Television Series - Musical or Comedy

Laura Linney for "The Big C" (2010)

Best Performance by an Actor in a Television Series - Drama

Steve Buscemi for "Boardwalk Empire" (2009)

Best Performance by an Actress in a Television Series - Drama

Katey Sagal for "Sons of Anarchy" (2008)

Best Performance by an Actor in a Supporting Role in a Series, Mini-Series or Motion Picture Made for Television

Chris Colfer for "Glee" (2009)

Best Performance by an Actress in a Supporting Role in a Series, Mini-Series or Motion Picture Made for Television

Jane Lynch for "Glee" (2009)

Kaynak: İMDB

Fragman # Ice Age 4: Continental Drift

2011-01-17T00:43:00.000+02:00

Ice Age serisinin 2012 de çıkacak Ice Age 4: Continental Drift adlı filmin fragmanı;

Ice Age Continental Drift Trailer from 70mmfilm on Vimeo.

Favori Replik # 22 - Beş Şehir

2011-01-16T23:16:00.000+02:00

Şevket: - Hiç ilgilenmedi benimle… Çay içmeye davet ettim, oraya da gelmedi.
Kedi: -E, çaydan.
Şevket: -Ne çayı, ne alakası var?
Kedi: - Çaydan, çaydan... Bu durumlarda kahve her zaman daha çok işe yarar. Bak, çayda kadınları rahatsız eden bir şey, böyle "yerel bir tını" var.
Şevket: -Yerel mi? Ne alâkası var. Çay yerel, kahve değil mi?
Kedi: - Bak,"Benimle kahve içer misin?” sorusu, bütün kadınlarda, hepsinde aynı rahatlatıcı çağrışımı yapar. Böyle beyaz, fincan, porselen, şık, mayhoş aroma kokusu, hele Latin ezgiler heheey nelerr nelerr... Ama çay… Çay böyle "başarısız erkek" gibi bir şey demek çay…
Şevket : -Bence artık Heidegger okuma, kafan iyice Naziler gibi çalışmaya başladı.

Not: Hülya'ya saygılar.

Zire Darakhatan Zeyton - Through the Olive Trees (1994)

2011-01-16T15:43:00.001+02:00

Geldik üçlemenin son filmine. 1987 yılında Khane-ye doust kodjast? ile başlayan ve 1992 yılında Zendegi va digar hich ile devam eden hikaye 1994 yılında yayınlanan Zire Darakhatan Zeyton, yani 'Zeytin Ağaçları Altında' ile bitiyor. Khane-ye doust kodjast?(Arkadaşımın Evi Nerede?) adlı filmde arkadaşının defterini yanlışlıkla kendi çantasına koyan Ahmed'in defteri arkadaşına vermek için giriştiği uğraşlar anlatılıyordu. Daha sonrasında Zendegi va digar hich(Ve Yaşam Sürüyor) de ise ilk filmde oynayan Admed'in İran'da meydana gelen büyük deprem sonrasında hayatta kalıp kalmadığını merak eden ve onu aramaya karar veren yönetmenin çocuğun oturduğu Koker köyüne doğru yaptığı yolculuk ve depremden kurtulan insanların normal yaşamlarına dönüşleri izleyiciye gösteriliyordu. Bu filmde Zeytin Ağaçları Altında ise bir önceki film 'Ve Yaşam Sürüyor'un çekimleri sırasında yaşananlar anlatılıyor.

Hatırlarsanız Ve Yaşam Sürüyor'da depremden iki-üç gün sonra evlenen birisinden bahsetmiştim. İşte bu filmde o evlilik muhabbetinin yapıldığı sahne üzerinden bir aşk konu alınıyor. Bir nevi kamera arkası bile diyebiliriz film için. Çok da gerekli değil ama serinin ilk iki filmini izlerseniz bunu da izlemeniz de fayda var.

6.5/10

16. Annual Critics Choice Ödülleri

2011-01-16T00:33:00.003+02:00

Oscar'a giden yolda diğer ödül törenlerini takip etmek önemli. Çünkü adaylık ve kazanacaklar konusunda biraz fikir edinebiliyor ve daha rahat tahmin yürütebiliyoruz. Gerçi Altın Küre'nin referansı daha iyi olsa da bu ödülleri de dikkate almak gerekli.
Sinema Eleştirmenlerinin bu seneki ödülleri şu şekilde;

Best Picture

The Social Network (2010)

Best Actor

Colin Firth for The King's Speech (2010)

Best Actress

Natalie Portman for Black Swan (2010)

Best Supporting Actor

Christian Bale for The Fighter (2010)

Best Supporting Actress

Melissa Leo for The Fighter (2010)

Best Acting Ensemble

The Fighter (2010)

Best Director

David Fincher for The Social Network (2010)

Best Original Screenplay

The King's Speech (2010): David Seidler

Best Adapted Screenplay

The Social Network (2010): Aaron Sorkin

Best Animated Feature

Toy Story 3 (2010)

Best Young Actor/Actress

Hailee Steinfeld for True Grit (2010)

Best Action Movie

Inception (2010)

Best Comedy Movie

Easy A (2010)

Best Foreign Language Film

The Girl with the Dragon Tattoo (2009)

Best Documentary Feature

Waiting for Superman (2010)

Best Song

127 Hours (2010)("If I Rise")

Best Composer

The Social Network (2010): Trent Reznor, Atticus Ross

Best Picture Made for Television

"The Pacific" (2010)

Best Cinematography

Inception (2010)

Best Art Direction

Inception (2010)

Best Editing

Inception (2010)

Best Costume Design

Alice in Wonderland (2010)

Best Makeup

Alice in Wonderland (2010)

Best Visual Effects

Inception (2010)

Best Sound

Inception (2010)

Kaynak:İmdb

Kramer vs. Kramer (1979)

2011-01-15T14:56:00.001+02:00

Yine bir Dustin Hoffman filmiyle karşınızdayım. Geçen gün usta oyuncunun Papillion adlı filmi üzerine bir şeyler karalamıştım hatırlarsanız. Bugün ise oyuncunun Kramer Kramer'e Karşı filmini kısaca tanıtacağım.

Güzel bir iş günü geçirdikten ve işinde yükselme şansı yakaladığını öğrendikten sonra akşam evine dönen Ted Kramer(Dustin Hoffman)'i bir sürpriz beklemektedir. Eve geldiğinde karısı Joanna Kramer(Meryl Streep)'in kendisinden ayrılacağını öğrenir ve terkedilir. Ted buna bir anlam bulamamaktadır. Yeterli bir maaşı, güzel bir evlilikleri ve her şeyden önemlisi yedi yaşında bir çocukları vardır, Billy Kramer. Joanna'nın bu gidişiyle birlikte Ted büyük bir sorumluluk ve yükün altına girer. Şirketteki en önemli müşteri ile kendisinin ilgilenmesinin yanında yedi yaşındaki bir çocuğun bütün mesuliyetlerinin de kendi üstüne yüklenmesi gidişhatın ne kadar zorlu olacağının bir göstergesi olur. Ted için bu terkediliş bir yandan da olması gereken Ted ile sonunda tanışmasını sağlar. Terkedilmeden önce bir aileyken farkında olmadığı olguların farkına varır. Daha önceleri ön planda tuttuğu işi ve sosyal statüsünden yavaş yavaş yaşadığı ufak olaylar sayesinde vazgeçip babalık görevini en iyi şekilde yerine getirmeye başlar ve bununla birlikte oğlu Billy'e annelik de yapar. Hayatında öncelik sırası Billy'dir artık.

Aylar sonra Joanna ortaya çıkar. Hiçbir şey söylemeden giden bu kadın onca aydan sonra tekrar New York'a taşındığını, bu süre zarfında terapiste gittiğinden ve artık kendisi hakkında daha çok şeyin farkına vardığından bahseder. Asıl önemli olan bunlar değildir. Joanna'nın Ted'e Billy'i istediğini söylemesi bile Ted'in sinirlerini zıplatmaya yeter. Aylardır çocuğunu merak etmeyen, hiçbir şey söylemeden çocuğunu bırakabilen birisinin bunu istemesi. Ufukta velayet davası görünmektedir. Ama işler düzgün gitmez. Billy'e gösterdiği ilgi sonucu işe olan ilgisini ve dikkatini kaybedeb Ted'den istifası istedir ve işsizdir. Velayet davasına iki haftadan az bir süre vardır ve noel tatili öncesi herkes tatile çıkmadan Ted'in acilen bir iş bulması gerekmektedir. İşi olmadan davaya katılırsa büyük ihtimal kaybedeceğini belirtmiştir çünkü avukatı.

Filmin akışı hakkında bu kadarı yeterli hatta fazla. Zaten final bölümünden bahsetmedim sadece ki orasını da anlatmayayım. Kramer Kramer'e Karşı ön planda gösterilen Ted'in bu süreçte nasıl değiştiğini, daha önce farkına varamadığı ve göremediklerini farketmesini anlatıyor. Tabi bunun yanında küçük bir çocuğun neler yaşayabileceğini. Ted'in sorguladığı birçok şey aslında toplumda kabul gören olguları da sorgulatıyor bize. Misal olarak neden kadınlar çocuklara erkeklerden daha iyi bakar? Ted bunun saçmalığı üzerine konuşur. Kendisini baz aldığında bu sözün yanlışlığını göstermektedir herkese.

Gelelim yazının son kısmına ve film hakkında biraz detay vermeye. Film 1980 Oscar ödüllerinde 9 dalda aday olmuş ve bunlardan 5'ini kazanmış. Ki ödüller de en önemli kategorilerden; En İyi Erkek Oyuncu(Dustin Hoffman ), En İyi Yönetmen(Robert Benton ), En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu(Meryl Streep ), En İyi Film(Stanley R. Jaffe) ve En İyi Uyarlama Senaryo(Robert Benton). Kaçırılmaması gereken bir yapım Kramer vs. Kramer. İzlenmeli.

8/10

Zendegi Va Digar Hich - Life and Nothing More...(1991)

2011-01-14T18:40:00.001+02:00

Abbas Kiarostami'nin Khane-ye doust kodjast - Arkadaşımın Evi Nerede?(1987) filminden bir kaç gün önce bahsetmiştim. Bu film ise İran'da, Dünya Kupası'nın oynandığı tarihte meydana gelen büyük bir depremin hemen ardından yönetmenin, oğlunu yanına alarak Arkadaşımın Evi Nerede? adlı filmde rol verdiği Ahmed Poor'un köyü Koker'e yaptığı yolculuğu ve Ahmed'i bulmasını anlatıyor. Bir nevi filmin belgesel havası da var diyebiliriz. Filmin Türkçe adı 'Ve Yaşam Sürüyor' ve bu adın filme nasıl uygun ve anlamlı olduğunu film boyunca görebiliyorsunuz. Yönetmen ve oğlunun yolculuk boyunca geçtiği yerlerde görülen yıkım ve felaketin boyutlarına rağmen halkın normal gündelik yaşamına devam etmesi, akşam oynanacak maçı izlemek için anten kurmaya çalışılması ki anteni kuranın, maçı izleyeceklerin daha bir-iki gün önce ailesinden çoğu kişiyi kaybetmiş olması ve bütün bu olumsuzluklara karşı hala hayatlarına devam etmesi bu 'Ve Yaşam Sürüyor' cümlesi için güzel bir örnek. Bununla da kalmıyor depremden iki-üç gün sonra, ailesinden elliden fazla fert yitirmiş bir insanın evlenebileceğine bile tanık oluyorsunuz.

17 Ağustos Gölcük depremini ve depremden sonraki o süreci Gölcük'te yaşamış biri olarak içimi burkan bir yapım Zendegi Va Digar Hich. Üçlemenin ikinci filmiydi bu. Geriye Zire darakhatan zeyton - Through the olive trees(1994) kaldı ve onu da bugün izlerim herhalde. Bir iki güne o da blogdaki yerini alır.

Kanuni Kanuni! Beni Bırakıp da Nereye Gidiyorsun Hain Erkek

2011-01-14T13:14:00.000+02:00

Son günlerde almış başını gidiyor Muhteşem Yüzyıl dizisi ve Kanuni tartışmaları. Birileri ecdada sövüyorlar, hakaret ediyorlar diye yırtınırken, diğer tarafta kendini savunuyor doğal olarak. Artık durum o kadar başka bir boyuta taşındı ki ülkede yaşayan sağ ve sol kesimin savaşına dönüştü neredeyse. Ben diziyi izlemediğim için bir yorumda bulunamayacağım. Sadece geçen gün eleştirileri gördüğümde bu eleştirilerin zamanında Can Dündar'ın Mustafa'sı için yapılanlara ne kadar benzediğini söylemiştim bir arkadaşa. Star Gazetesi yazarlarından Eser Karakaş'da 12 Ocak Çarşamba günü yazdığı yazısının bir bölümünde aynı durumdan bahsetmiş;

Kanuni dizisine (Muhteşem yüzyıl) muhafazakar eleştirilerin, Can Dündar’ın Mustafa filmine yönelik kemalist eleştirilerle benzerliği, hatta aynılığı insana küçük dilini yutturacak ölçüdedir.
Liberal tezlere hala çok karşıt muhafazakarların (Allah’tan tümü değil, çok geniş bir muhafazakar kesim bu sorunlara çok uzaklar, birlikte yaşama geleneğinin en iyi örneklerini veriyorlar), tanım gereği liberal yaklaşımlara kapalı kemalistlerle benzerlikleri, beyinsel mayalarının aynılığı çok düşündürücüdür.

Toplumumuzda aşırı derecede yüksek bir linç psikolojisi oluşmuş durumda. Bu sadece sağcı kesim ya da solcu kesim için değil, her iki kesim ve diğerleri için de aynı. Bir taraf diğerine saldırmak için fırsat kolluyor farkındaysanız. Nereye kadar böyle gidecek hiç kestiremiyorum. Neyse, dizi paralelinden uzaklaşmayalım. Bana Kanuni dendiğinde kafamda ilk belirenlerden birisi de Hababam Sınıfı Dokuz Doğuruyor filmi ve oradaki Kanuni'nin Veda Busesi'dir. Belki de Hababam Sınıfı filmleri arasında-son dönem çıkanları saymazsak- en zayıf Hababam Sınıfı olabilir bu film. Ama diğer büyük isimlerin eksikliğine rağmen İlyas Salman ve Şener Şen'in olması bile filmin çıtasını belli bir noktadan aşağıya düşürmüyor doğal olarak. Filmden meşhur sahneyi verip uzuyorum;

Not: Eser Karakaş'ın adı geçen yazısı için Tıklayın

Nicolas Cage Türkiye'de

2011-01-14T04:27:00.002+02:00

(foto Habertürk)

N.Cage abimiz Ghost Rider: Spirit of Vengeance'ın çekimleri için ülkemize gelmiş. Kapadokya ve Pamukkale'de bazı sahneler çekilecekmiş. Ben de geçen Facebook'da bir grupta denk gelmiştim ve cast için eleman arıyorlardı. İmdb'ye göre Kapadokya filmin çekileceği yerler içinde yer almıyor ama Cage İstanbul'dan Kayseriye geçmiş. İmdb'nin eksikliği olabilir burada. İmdb'deki liste ise şu şekilde;

Bucharest, Romania
Hunedoara, Romania
Pamukkale, Turkey
Sibiu, Romania
Transylvania, Romania

Filmin vizyon tarihi ise 2012 olarak gözüküyor. Ne diyelim hayırlısı olsun :)

Sinekatür # 3 / David Lynch

2011-01-13T22:34:00.000+02:00

(Umut Sarıkaya)

Müzik Kutusu

2011-01-13T22:17:00.000+02:00

Bu aralar playlistimi dolduranlar şu şekilde;

Umuda Ezgi
1989 yılında Yavuz Bingöl ve Nihat Aydın tarafından kurulan grup'un 5 albümü bende mevcut ve özellikle ilk albümleri olan Gün Işımış çok iyi. Sürekli dinlenenler arasında yerini alıyor özellikle bu albüm.

Nuovo Cinema Paradiso (Ennio Morricone) Soundtrack
Bu albümün tadı ise bambaşka. Ennio üstadın elinden çıkan albüm tek kelimeyle fevkalade.

Glee [Complete TV OST]
Glee'nin 1.sezonunda yer alan bütün parçalar. Albüm arasında en sevilenler ise; İmagine, Take a Bow, Defying Gravity, Don't Stop Believing, U Can't Touch This, Gold Digger, Keep Holding On, Sweet Caroline.

Zaz
Fransız grubun parçaları zaten sıklıkla blogda yerini alıyor.

Sıla - Konuşmadıgımız Şeyler Var
Sıla'yı Ebru Gündeş'in o tepedeki yıllarına benzetiyorum. Ebru Gündeş'in o günlerde olduğu kadar popüler ve o'nun kadar iyi. Yazıyor, söylüyor, döktürüyor. Albümde birbirinden güzel çok parça var. Severek dinliyoruz.

Tek tük parçalarda mevcut ama hepsini teker teker yazamayacağım.

Müzik # Zaz, la toy session : Les passants

2011-01-13T16:21:00.000+02:00

Bu parçaları Je veux'dan daha mı güzel ne?

passe, passe, passera
la dernière restera

Khane-ye doust kodjast - Where is the Friends Home (1987)

2011-01-13T01:56:00.002+02:00

Bahman Ghobadi ve Majid Majidi'den sonra İran Sineması üzerine gitmeyi bırakmadım. Aksine beni içine çektiğini söyleyebilirim. Hatta Jafar Panahi'nin bir kaç filmi elimde ama daha kendisi ve sinemasıyla tanışamadım. Gündemimde şimdi pek çok İranlı yönetmenin ustası olan Abbas Kiarostami var.

Abbas Kiarostami'nin 1987 yılında senaryosunu yazıp yönettiği film Khane-ye doust kodjast Türkçe'ye Arkadaşımın Evi Nerede? olarak çevrilmiş. Sekiz yaşında, ilkokul öğrencisi olan Ahmed(Babek Ahmed Poor) sıra arkadaşı Mohamed Reda Nematzadeh(Ahmed Ahmed Poor)'in defterini kuzeninde unuttuğundan dolayı ödevini bir sayfaya yaptığı için öğretmeninden azar işitmesine ve bu olayı bir kez daha tekrarlaması durumunda okuldan atılacağına çok üzülür. Tesadüfe bakın ki okuldan eve döndüğünde sıra arkadaşının defterini de kendi çantasına koyduğunun farkına varır ve arkadaşının ertesi gün okuldan atılma ihtimaline karşı büyük bir panik içine girer. Arkadaşına defteri vermelidir ama Nematzadeh farklı bir köyde yaşamaktadır. Bunun yanında Ahmed ne Nematzadeh'nin evini, ne de hakkında başka bir bilgi bilmemektedir.Ahmed annesinin itirazlarına rağmen içindeki o saf çocuksu duygularla arkadaşına yardım etmek, onun okuldan atılmasını engellemek için yola çıkar ve arkadaşını bulmaya çalışır.

Film toplamda seksenüç dakika. Kendine has bir naifliği var. Bunu rahatlıkla hissedebiliyorsunuz filmi izlerken. Yönetmen çocukların yaşamından bazı kesitleri ve büyüklerinin onları nasıl baktığını ustalıkla anlatıyor. Ahmed'in dedesi onun yetişme tarzını, aksiliğini ve söz dinlememesini anlatırken kendi hayatına dönüyor. Çocukluğunu hatırlıyor ve kendi babasının ona yaptığı uygulamaları baz alarak Ahmed'e yükleniyor. Amacı Ahmed'in daha iyi yetişmesi olabilir ama bunu yaparken Ahmed'e hiç sormuyor, o'nu dinlemiyor. Ahmed'in ödevlerini yapmasını, başarılı olup bu sefil köyden gitmesini isterken, Ahmed'e arkadaşını bulmak için yardım eden yaşlı bir adam ise Ahmed'e çoğu kişinin yaşadığı köyden ayrılmasından dolayı onlara duyduğu sitemi anlatıyor. Yetişkinler sürekli Ahmed'e laf anlatırken onu bir kez olsun bile dinlemiyor.

Filmi genel olarak ele aldığımızda gayet güzel bir film. Büyük bütçeli filmlere nazaran bu tür filmler şu sıralar daha çok ilgimi çekiyor. Buna ek olarak hayatın içinden kesitlerin anlatılması da beni bu filmlere çeken diğer bir etken. Farklı bir tad arayanlara öneririm. Ayrıca İran Sineması'nı gördükçe oradaki baskıcı rejime ve o insanlara kızmamak, daha rahat şartlara sahip olsalar acaba nasıl filmler yaparlar diye düşünmemek elde değil.

Son olarak film bir üçlemenin ilk filmiymiş. Bu filmden sonra Zendegi Va Digar Hich (1991) ve Zire Darakhatan Zeyton (1994) geliyormuş. Bu iki filme de sahibim ve sırada bekliyorlar. Geniş bir açıdan bakarsak Abbas Kiarostami'nin filmleri sırada.

7/10

Müzik # Candan Erçetin / Git

2011-01-12T17:59:00.000+02:00

Herşeyiyle müthiş bir şarkı bu. Özellikle sözleri.

Çok severük Candan Erçetin'i. Buyrun dinleyin.

Sanırlar ki sen beni biricik yar saymıştın
Oysa ki hep yedekte hep elde var saymıştın
Hadi git ne bir adres ne bir hatıra bırak
Zannetme ki pişmanlık mutluluk kadar ırak

Bütün sözler için Tıklayın

MGM Aslanı

2011-01-12T02:57:00.001+02:00

Metro-Goldwyn-Mayer, Inc., (MGM) daha çok film ve TV programları üretimi ve dağıtımında faaliyet gösteren bir medya şirketidir.Sessiz film döneminin sonundan II. Dünya Savaşı'na kadar ki süreçte Metro-Goldwyn-Mayer stüdyoları, sağladığı imkânlar ileHollywood'daki en önemli film stüdyosu olmuştur. 16 Nisan'da 85.yılını kutlamıştır.

Viki böyle bir bilgi veriyor bize MGM hakkında. MGM hakkında daha fazla bilgi isteyenler TIKLASIN
Ayrıca şirketin İmdb sayfasından detaylı bir şekilde yer aldığı yapımlara ulaşabilirsiniz. TIKLAYIN
MGM yapımlarının başında bir aslan çıkar ve kükrer. Hepimiz biliriz bunu. İllaki bir MGM yapımını izlerken denk gelmişsinizdir. İşte aşağıdaki foto o aslan'ın kaydının alınması sırasında çekilmiş.

Not: Foto 9gag'dan.İlk orada denk geldim.

Daha sonra türkçe sayfalarda konu ile ilgili araştırma yaparken http://www.egonomik.com'da da aynı konunun açıldığını gördüm. Oradan biraz daha detaylı bilgi edinebilirsiniz.

Sinemadan Çıkmış İnsan

2011-01-12T00:13:00.000+02:00

(Foto http://www.sinepil.org)

…iki saat sonra kalabalığın içinde, sinemadan bir dar sokağa çıkan sanki başka birisiydi. Düşünüyordu: "çağımızda geçmiş yüzyılların bilmediği, kısa ömürlü bir yaratık yaşıyor. Sinemadan çıkmış insan. Gördüğü film ona bir şeyler yapmış. Salt çıkarını düşünen kişi değil. İnsanlarla barışık. Onun büyük işler yapacağı umulur. Ama beş-on dakikada ölüyor. Sokak sinemadan çıkmayanlarla dolu; asık yüzleri, kayıtsızlıkları, sinsi yürüyüşleriyle onu aralarına alıyorlar, eritiyorlar." saatine baktı: dört buçuğa beş vardı. "eve gidip okusam." durağa yürüdü. "bunları kurtarmanın yolunu biliyorum. Kocaman sinemalar yapmalı. Bir gün dünyada yaşayanların tümünü sokmalı bunlara. İyi bir film görsünler. Sokağa hep birden çıksınlar…" kafasından geçene güldü. Duraktakiler dönüp baktılar. Kadının biri kaşlarını çattı. Sokakta kendi kendine sesli gülünemeyeceğini bilmeyen yoktu. "ne adamlar be. Güldüysem güldüm size ne?" duramadı orda, yürüdü. Eve gitmeyecek. İçindeki ’sinemadan çıkmış kişi’yi öldürdüler. Sağ kalan sıkıntılı, kızgın." - Yusuf Atılgan / Aylak Adam

Müzik # Zaz, la toy session : je veux

2011-01-11T20:30:00.000+02:00

Zaz'ın je veux adlı parçasını geçtiğimiz ay paylaşmıştım.
Bu sefer klipte olduğu gibi sokaktalar ama playbacksiz, capcanlı.

Elveda

2011-01-11T17:58:00.001+02:00

Vedalar her zaman hüzün doludur. Bir de tekrar görüşülemeyeceğini biliyorsanız insan daha çok etkilenir.
Bugün Ali Sami Yen stadına veda ediyoruz. Biz değil bütün Türk Futbolu veda ediyor.
Hayatımda bir kezcik gittim mabede.
Geçen sene Ağustos ayı sezonun ilk maçlarından Galatasaray - Denizlispor maçıydı.
Nakit param olmadığından yüklenmiştik kredi kartına. İyiki yüklenmişiz.
4-1 galip gelmiştik. Marşlar, şarkılar söylemiştik tanımadığımız insanlarla omuz omuza. Hele Ahmet Çakar'a ne küfürler etmiştik ki hiç sormayın.
Çok keyif almıştım. Kim almaz ki. Hayatta karşılıksız sevdiğiniz ender şeylerden birisi tuttuğunuz takım.
Bugün kapanıyor stad, yüzlerce zaferin yaşandığı Ali Sami Yen.
Bir devir kapanıyor ama diğer bir devir başlıyor yeni stad ile.
Ali Sami Yen'deki başarıların kat be kat üstünü yeni stadımızda yaşamak dileğiyle...

Bir sene belki uzun bir aradan sonra spor ile alakalı ilk post bu herhalde. Bundan sonra ne zaman yazarım spor ile ilgili orası muamma.

Film İzlerken Uyumak

2011-01-11T16:50:00.000+02:00

Abbas Kiarostami

Üst üste ikici kez oldu bugünle birlikte.

Normalde hiç adetim değildir ama bir-bir buçuk haftanın yorgunluğunu atamamaktan olsa gerek.

Belki de Hülya'nın dediği gibi Abbas Kiarostami'nin filmlerindeki sadelik ve ağırlıktan.

Çok uykum var çok...

Türkülerin Başı Sağolsun - Kıvırcık Ali 1968 - 2011

2011-01-11T11:47:00.000+02:00

Ölüm..
Yine aldı yanına içimizden birini.
Türküleri seven herkesin bildiği bir isimdi Kıvırcık Ali(Ali ÖZÜTEMİZ)
Öyle ya da böyle içimize türkü aşkını aşılayanlardan, bu uğurda emek verenlerden...
Türkülerin ve hepimizin başı sağolsun.

Soundtrack # Bab' Aziz / Salar Aghili - Poem Of The Atoms 2

2011-01-11T02:51:00.000+02:00

Sabır...

Dersu Uzala (1975)

2011-01-11T00:11:00.001+02:00

Japonya'nın gelmiş geçmiş en iyi yönetmeni olarak gösterilen Akira Kurosawa yapımı 1975 tarihli bir film Dersu Uzala. Rus-Japon ortak yapımı olan film kendisini doğaya bırakmış, ormanlarda yaşayan Dersu Uzala(Maksim Munzuk)'nın, keşif amacıyla o bölgeyi gezen Captain Vladimir Arseniev(Yuri Solomin) ile birlikte emri altındaki diğer askerlerin karşılaşması ve Dersu'yu rehberleri olmaya ikna etmelerinden sonra yaşadıklarını anlatıyor.
Film 144 dakika olmasına rağmen akıp gidiyor. Sinematografik anlamda çok iyi bir düzeyde ki 1975 yapımı olduğunu unutmayalım. Dersu Uzala'nın karakterini ve felsefesini ise filmi izlediğinizde görüp çok etkileneceksiniz. Doğaya aşık olan bu adamın, içindeki saflık, iyilik ve güzellik sizi çok ısıtacak. Doğayla barışık yaşamanın erdemine ulaşmış Dersu ile Captain Vladimir'in günden güne artan ve pekişen dostluğu sizi içine çekecek. Ve bu pekişen dostluğa paralel olarak Vladimir'in de olgunlaşmasına tanık olacaksınız.

Not: Film 76' senesinde En İyi Yabancı Film Oscar'ını almış.
Dersu'nun Vladimir'e 'Kapitan' diye seslenişi ise bu filmin unutulmazları arasında.
İzlenmeli!

8/10

127 Hours (2010)

2011-01-10T20:21:00.001+02:00

Danny Boyle gerçekten farklı bir adam. Çok iyi bir yönetmen evet ama diğer başarılı yönetmenlerden ayrılıyor benim gözümde. Yaptığı her film bunu gösteriyor bize. Ve yine kendine has üslubunu 127 Hours filmi ile ortaya seriyor.Gerçek bir hikayeden alınan, biyografik filmleri çok sevdiğimi çeşitli filmler ve yazılarda belirtmiştim. 127 Hours'u daha izlemeden seveceğimi de bu türde bir yapım olmasından biliyordum. Üstelik yönetmeni Danny Boyle olunca..

Film 2003 yılında Utah'daki bir kanyonda dolaşan Aron Ralston'un dengesini kaybedip düşmesi sonucu 400 kilo ağırlığındaki bir kayanın elini sıkıştırması ile kanyonda tek başına kalmasını ve başladığı yaşam mücadelesini anlatıyor. Bu süreç içinde aç ve susuz kalıyor, geceleri çok soğuk olduğu için iliklerine kadar donuyor ve psikolojik olarak zor bir süreç içerisine giriyor. Filmde Aron Ralston'u Spiderman serisinde Harry Osborn olarak karşımıza çıkan James Franco canlandırıyor. Franco gerçekten döktürüyor film boyunca. Özellikle Aron Ralston'un psikolojik debelenmelerinde ve çırpınışlarında çok başarılı. Bu performansı ile Oscar için ciddi bir adaydır kendisi. Danny Boyle ise farklı kamera kullanımları ile izleyicinin en etkili biçimde empati kurabilmesine olanak sağlamış. Filmin müzikleri ise yönetmenin Slumdog Millionaire'de birlikte çalıştığı ve bu filmle Oscar alan A.R. Rahman. Ve yine Slumdog Millionaire de olduğu gibi çok sağlam müzikler.

Merakla beklediğim bu film fazlasıyla tatmin etti beni. Müzikleri, hikayesi, oyunculuğu ve yönetmenliği ile. Kaçırılmamalı.

8/10

Soundtrack # Ennio Morricone - Cinema Paradiso

2011-01-10T19:51:00.001+02:00

Film muhteşem şurada Nuovo Cinema Paradiso (1988) başlığında bahsetmiştim. Müzikleri ise film kadar iyi. Ennio Morricone'nin elinden çıkar da kötü olur mu? İşte içlerinden belki de en güzeli.

Papillon (1973)

2011-01-10T00:34:00.000+02:00

1973 yapımı film Franklin J. Schaffner imzasını taşıyor ve Fransız-Amerikan ortak yapımı. Başrollerde Steve McQueen(Henri 'Papillon' Charriere) ve Dustin Hoffman(Louis Dega) var. Film Henri Charrière'nin aynı adlı romanından uyarlama. Ve her zaman olduğu gibi biz ilk olarak kitabı okumadık ve filmi izledik. Film haksız yere hapishaneye düşen Papillon'un kaçış planlarını, bu planları gerçeğe dönüştürebilmek için verdiği mücadeleyi, üst üste ağır cezalar almasına rağmen hedefinden vazgeçmemesini anlatıyor. Papillion bu planların doğru düzgün işlemesi için ise dönemin en büyük kalpazanı olan ve kendisi ile birlikte cezaevine yollanan Louis Dega'ya muhtaçtır. Çünkü rüşvet vermesi gerekmektedir ve bu parayı ona sağlayabilecek yegane kişi Dega'dır.

8/10

Selam asl pls !

2011-01-09T18:59:00.001+02:00

(resim lavinya.net )

1 haftalık bir aradan sonra herkese merhaba.
Arkadaşlar görüldü, hasret giderildi ve araya bir final sıkıştırıldı.
Kış gerçekten gelmiş bunu da görmüş oldum bu bir haftalık sürede.
Uşak soğuktu ama Afyon'da donduk. Asker ziyareti güzeldi o kuru soğuğun dışında.
Bugün 9 Aralık ve Cemal Süreya'nın ölüm yıl dönümü. Saygıyla anıyoruz üstadı. Yazının sonuna kendisinden bir alıntı koyarız.
Aylardır ısrarla tavsiye edilen ve gerçekten çok merak ettiğim iki kitabı; Yusuf Atılgan - Aylak adam ve Sabahattin Ali - Kürk Mantolu Madonna'yı sonunda aldım.
Otobüs yolculukları sinema doluydu her zaman olduğu gibi. Giderken ne izledim gerçekten hatırlamıyorum ama dönüşte daha önceden izlemiş olmama rağmen Bornova Bornova ve Deli Deli Olma'yı izledim. Özellikle Deli Deli Olma çok samimi ve içten. Zaten Şerif Sezer'i çok seven birisiyim.
Ayrıca araya Harbi Define adlı filmi de sıkıştırdım arkadaşlarda. Vasatın altı bir film.
How I Met Your Mother'ın son bölümü ise çok fenaydı.
Dün 1973yapımı Papillon'u izledim. Beğenildi ve ilerleyen günlerde blogdaki yerini alacaktır.
Gitmeden bir gün önce ise Dersu Uzala'yı izlemiştim. 1975 yılında çekilen film izlediğim ilk Rus filmi olabilir. O senenin Akademi Ödüllerin'de En İyi Yabancı Film ödülünü aldığını da belirtelim.
Merakla beklediğim 127 Hours'un Dvdscr'i çıkmış. Bugün izlenecek bu film. Danny Boyle yine döktürmüş gibi görünüyor. Filmin biyografik olması ise beni heyecanlandıran diğer bir etken.
Eyvah Eyvah 2 vizyona girdi ama hala izlemedim. İlerleyen günlerde gidilebilir.
Glee'nin verdiği ara harbiden uzun oldu. Hadi lan başlayın tekrardan.
Başta anlattığım o soğuk beni hasta etti. Boğazım çok kötü durumda.
Unutmadan Farid Farjad haftaya İstanbul'a geliyor. Yine gidemeyeceğim. Ulan 70 lira olur mu en ucuz bilet! Çok sinirliyim çok!

Neyse bitirelim yazıyı Cemal Süreya ile;

‎"Üzülme değmez'' sözünü duymaktan sıkıldım. Değmeyenlere zaten üzülmem. "Üzüldüğüm şey; Değmeyenlere yüreğimin değmiş olması."

Biraz Ara

2011-01-01T23:30:00.002+02:00

Final dönemi.
Geçilmesi gereken bir ders. Fazlası yok.
Kötü bir vize notu.

Pazar akşamı yolculuk var. Sınav yaklaştı.
İnşallah geçer de kurtulurum. Sıkıldım artık.
Sınavın ertesi gün Afyon'a yemin törenine gideceğim geçen seneki ev arkadaşımın. Bir kaç arkadaş yanımda eşlik edecek bana aksilik olmazsa.
Yalnız sakal problemi olabilir deniliyor. İçeriye almama yönünden. Top sakal sorun olur mu ? diye şüpheleniyorum. Askeriye bu ne yapacağı belli olmaz. Keseriz eğer böyle bir durum söz konusu olursa. Dert mi lan. Kökü bizde.

Neyse efenim uzun bir süre olabilir bu ayrı kalacağımız zaman. Görüşmek üzere.

Favori Replik # 21 - Beynelmilel

2011-01-01T22:25:00.002+02:00

- Bu ne kitabı bu ?

- Engels. Ailenin, Özel Mülkiyetin ve Devletin Kökeni.

- Heh. Engel mengel olmaz inşallah. Ailesi de olur Haydar'ımın, devletine de özel mülkiyetine de sahip çıkar kurban olduğumun izniyle.

2011 Derken...

2010-12-31T21:00:00.002+02:00

Herkes yazıyor. Ben de yazayım dedim son saatlerini geçirdiğimiz yıla dair bir şeyler..
Planlanmışlar
Tam bir sene önce, yani 2009'un Aralık ayının son günü olan 31 Aralık'ta 2009 Biterken - 2010 Başlarken adı altınta şöyle yazmışım 2010'dan beklentilerim olarak;

4 yıllık üniversite hayatının sona ermesi-mezuniyet(inşallah),
Askerlik,
İş bulma derdi,
Blog yazmaya devam,
Dil kursu,
Keman kursu(Çok istiyorum),
Kısa film projesi.

Bakıyorum da çok başarısız ve amaçlarımı gerçekleştiremediğim bir yıl olmuş benim için. Üniversite ilk ve ikinci dönem birer ders olmak üzere uzamış durumda. Antimilitarist kimliğim daha bir oturmuş vaziyette, askerlik hakkındaki olumsuz düşüncelerim tamamen artmış ve istemeye istemeye de olsa hala gitmek zorunda olduğumun bilinci mevcut. 2010 yılında görüldüğü üzere askerlik de yalan olmuş durumda ve 2011'e sarkacak gibi görünüyor. İş bulma derdi hafiften kendisi hissettirmiş olsa da hala 'okuyom ben ya' sloganının arkasına sığınarak bir nebze de olsa bu arka plana itilmiş durumdaydı geçtiğimiz yılda. Blog yazmaya 3-4 aylık bir zaman diliminden sonra da olsa şükür yeniden başladım bu yıl içinde. Neden yazmadığım konusunda ilerleyen satırlarda bahsedebilirim ama kesin bir şey söyleyemiyorum yazının gidişatını kestiremediğimden. Keman ve dil kursları da yalan olmuş başka maddeler. Kısa film projesi de aynı durumda keza. Sonuç olarak başta dediğim gibi şu yazılanlar bazında durumun hiç de iç açıcı olmadığı malumun/muz.

Arkadaşlıklar

4 yıllık üniversite her ne kadar okul uzasa da son buldu. Bir ders kaldığı için memlekete dönüş yaptım ve sadece vize/final dönemlerinde ki bir sınav olduğundan iki-üç günlüğüne gidiyorum. Kısmet olursa bu ay belli olacak yarım dönem daha uzayıp uzamayacağı. Envanter Bilanço hocam burayı okuyorsa(ki nerdeeee) yardımcı olmasını can-ı gönülden diliyorum. Yine okulun bitmesine paralel güzel dostlukların, arkadaşlıkların ve birbirinden eğlenceli günlerin geride kalması insanı arada bir hüzne sürüklüyor. Yurdun dört bir yanından gelip, dört yıl yediğin içtiğin ayrı gitmeyen kişilerden ayrılmak insana koyuyor haliyle. Rüzgarda savrulan yapraklar gibi yurdun dört bir köşesine dağılmak hele de onca yaşanan iyi/kötü günlerden sonra zor. Candan, Mustafa, Ali Haydar ve diğer arkadaşlar. Sırası ile İstanbul, Samsun ve Ankara yoluna giden bu gençler ile görüşmeyeli baya oldu. Candan; ikibinon yılında kafasını ütülediğim, saçmalıklarıma katlanan, yeri geldiğinde karnımızı doyuran güzel insan. Son sene tanıştık. Geç oldu biraz ama hiç tanışamamaktan iyidir. Kendisi benim için ayrı bir yerdedir. Kafayı yemek üzere olduğum, cidden sıyıracağım, ne yapacağımı bilmediğim, kendimi beter bir halde duygusal bakımdan ezilmiş bir durumda bulduğum zamanlarda o kadar çok beni dinledi, yardımcı oldu ki hakkını zor öderim. Bir sonraki paragrafta yazacaklarımın olduğu dönemde yanımda olan en büyük destekçimdi kendisi. İyiki vardı anlayacağınız. Ali Haydar ve Mustafa ise tam anlamıyla kafa dengim olan iki insandır üniversitede tanıştığım. Her boku birlikte yaptık bu gençlerle. Yedik, içtik, gezdik, tozduk vs. Adam gibi adamdı ikisi. Musti askerde şimdi. İnşallah bir aksilik olmazsa yemin töreninde yanındayım. Haydar ise bir bankanın bok yemesinden dolayı askere gidemedi. Nisanda kısmetse. Bu üniversite dostlarımın yanında yaklaşık on senedir kahrımı çeken iki kişi daha var. Kardeşim dediğim kişiler bunlar. Sonunda bugün atandı öğretmen olan. Mardin merak ettiğim bir şehriydi güzel ülkemin. Kısmet olursa gidip göreceğiz bir ara. Diğeri ise yüksek lisansla uğraşıyor. Edebiyat alanının önemli isimlerinden birisi olacak mı bekleyip göreceğiz. İşte ikibinon bu insanları birbirlerinden ayıran bir yıl oldu.

Ölüm-İlişki

Ölüm vardı bu yıl. Okulun son zamanları, final haftasında babaanne, geçtiğimiz ay ise anneanne vefa etti. İkisinde de ağlamadım. İki sene önce dedemi kaybettiğimizde de ağlamamıştım. Beni bu sene ağlatan başka bir şeydi. Ölümlere ağlamadım ama birisi için çok göz yaşı döktüm onu biliyorum. İki-üç ay bulutların üstünde gezdikten sonra öyle bir yere çakıldım ki sormayın. İlk başlarda çok zordu ama insan bir yerden sonra toparlayabiliyor. Unutamam dediğin şeyler unutuluyor. Zaman faktörü senin en büyük dostun ve yardımcın oluyor böyle anlarda. Sonrasında geriye baktığında sadece gülüyorsun. Ne oldu, nasıl oldu, neden oldu gibi sorular o kadar anlamsız ki, şu kadar söyleyeyim hiçbir şeyi hatırlamıyorum. Neler söylendiğine dair kafamı zorluyorum ama yok. Neyse uzatmayalım.(Nokta)

Sinema

Genel yaşantım ve yaşadıklarım üzerinden konuşmayı keseyim. Sinema'dan bahsedelim biraz. 2010'da neler izledik mesela. Aşağıya aklıma gelenleri yazacağım ama şimdiden söyleyeyim izlediğim filmlerin bir listesini tutmadum. Son bir kaç ayda izlediğim filmler hakkında elimden geldiği kadar kendimce karalamaya çalıştım ama o uzak kaldığım dönemde birikmiş çok film var. Onlardan aklıma gelenleri yazacağım zaten. 2010'a girerken Hülya bir bahse girelim demişti. "500 film izleyelim" dedi bana. Yuhh dedim tabi doğal olarak. 250'ye indirdi sonra ama yine kabul etmedim ve altında yatan neden olarak üniversitede son yılımın olmasını gösterdim. Ama bahse girsek aşılamayacak bir rakam olmadığını belirteyim. Bu sene ne kadar film izledim kestirmek zor. Sezonu takip etmeye çalıştık, eski filmlere her zaman olduğu gibi daha fazla yüklendik. 30'lar, 50'ler 80'ler ve 90'lardan çokça film ekledik izlenilenler listesine. Bakalım neler varmış;

Sherlock Holmes, Paris,Je T'aime, Je vais bien, ne t'en fais pas, The Fall, 9, El Laberinto del Fauno, Skhizein, Im Juli., Rain Man, Sin Nombre, The Road, Uzak İhtimal, Pazar - Bir Ticaret Masalı, Bornova Bornova, Letters from Iwo Jima, Juno, Little Miss Sunshine, Nefes, Magnolia, Çok Filim Hareketler Bunlar, The Blind Side, Veda, Polis, Les choristes - Koro, Micmacs à tire-larigot, Casablanca, 12 Angry Men - 12 Kızgın Adam, Star Wars Episode 1, Star Wars Episode 2, Star Wars Episode 3, Star Wars Episode 4, Star Wars Episode 5, Star Wars Episode 6, Fargo, Hotel Rwanda, Oldboy - İhtiyar Delikanlı, Bin Jip - Boş Ev, A Time for Drunken Horses - Sarhoş Atlar Zamanı, Nuovo Cinema Paradiso (1988), The Kite Runner (2007), Kaç Para Kaç, Crossing the Bridge: The Sound of Istanbul, The Great Dictator (1940), Singin' in the Rain (1952), Büyük Adam Küçük Aşk (2001), Black Swan (2010), The Kid (1921), A Dog's Life (1918), Beed-e majnoon / Söğüt Ağacı / The Willow Tree, Modern Times (1936), Bacheha-Ye aseman / Cennetin Çocukları, Rang-e khoda - Cennetin Rengi, Lock, Stock and Two Smoking Barrels, Lost in Translation, Trainspotting, The Prestige, Groundhog Day, Cashback, 28 Days Later[2002], Garden State (2004), The Elephant Man (1980), The Big Lebowski (1998), Niwemang [Half Moon](2006), The Song of Sparrows (2008), Baran, Siyah Beyaz, En Mutlu Olduğum Yer, Eyvah Eyvah, Yahşi Batı, The Return, The Graduate, İn the Mood for Love, Full Metal Jacket, Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring, Vahşi Gelin, Bandidas, İnception, Beş Şehir, Vavien

Aklıma gelenler ve blogda haklarında bir şeyler karaladıklarım bunlar.Yetmişbeşe yakın bir sayı var yukarıda. Ama en az bunlar kadar filmi de yazmadığıma eminim. Sinema hayatımda çok önemli bir yere sahipti 2010'da. Ama 2010'a dair sinema ile ilgili en güzel gelişme Majid Majidi ve sinemasıyla tanışmamdır. 2011'de de böyle olacağına eminim. Daha doğrusu hayatımın geri kalanında da. Sinemadan bahsederken Hülya'nın adını andık. Onun yanında Esin'ine anmadan olmaz. Kulaklarını çınlatalım. Bu iki ismi üstad olarak kabul ederim. İkisinin kültürel anlamdaki bilgi ve birikimlerinden çok şey öğrendim. İlerleyen zamanlarda da öğreneceğime eminim. Saygılar sevgiler ikisine.
Dizi
2010 yılında dizi paralelinde en önemli olay Lost'un bitmesidir. Arada bir 'vayy be. Ulan bir zamanlar Lost vardı' dediğimiz olmuyor değil. Koskoca 6 sezon. Özlüyoruz Sayid'i, Kate'i, Desmond'ı, Claire'i, Juliet'i, Vincet'i ve diğerlerini...
Bunun yanında 2010 yılında Glee ve Boardwalk Empire adlı dizilere başladım. Glee'nin bütün bölümlerini izleyip vizyona yetiştim. Aynı durum Boardwalk için geçerli değil. Elimde bütün bölümleri mevcut ama ikinci bölümü izleyip daha başlayamadım diğerlerine. Türk dizilerinden ise takip etmedim hiç bir diziyi bu senede. Toplam dört dizi; How I Met Your Mother, Lost, Glee ve Boardwalk Empire bu diziler. Biri bitti diğerlerini takipteyim.
Müzik
Güzel konserlere gidip, güzel insanları dinledik. Müzik ayrımı yapmayan birisi olduğumdan her şeyi dinlerim. Klasik müziğinden arabeskine kadar. Ama Farid Farjad, Grup Yorum, Ahmet Kaya, Kardeş Türküler bu senenin en çok dinlediğim isimleridir.
Edebiyat
Edebiyatla aram fazla yok. Daha doğrusu kitaplarla ama Murat Menteş ve iki kitabı (Dublörün Dilemması, Korkma Ben Varım) bu durumu hafifte olsa kırdı. Şiir sevgim ve merakım ise daha çok arttı.

Neyse. Öyle ya da böyle bir sene daha bitti. Acısıyla tatlısıyla.
2011 için kafamda şu olsun, bu olsun diye kurduğum düşünceler yok. Geçen sene yaptığım gibi bir listem de yok. Olmasın zaten. Herkese sağlık dolu yıllar. En önemli olan bu zaten.

Fotolar 9gag.com'dan.

Kamera Arkası - Beynelmilel

2010-12-31T16:31:00.000+02:00

Sevdiğimiz bir filmdir Beynelmilel. Eski görüntüler ama olsun. Kamera arkaları güzeldir.

1.Bölüm

2.Bölüm

3.Bölüm

Seviyorum Ulen !

2010-12-31T12:11:00.000+02:00

Marion Cotillard'ın kendilerine olan aşkım uzunca süredir bende mevcut. Şu videodaki tatlılık nedir Allah'ım.

Konuşmasının ingilizcesi ise şu şekilde;

"It's a dream... it's a dream for those who make cinema, and a dream for those who goes to cinema. Just think of all the people who stop to watch a crew at work... it's a dream, a real entertainment."
From "Homo Cinematographicus" (1998)